Kinderen in nood helpen

Gepubliceerd door Pierre Dewaele, wetenschappelijk journalist op 26/11/2002 - 00h00
-A +A

In Brussel vond een Frans-Belgisch colloquium over ouderschap plaats op initiatief van de vzw Relais Parents-Enfants en de vzw Cancer & Psychologie.

De eerste vereniging begeleidt kinderen van gedetineerde ouders, de tweede vereniging bekommert zich om kinderen wiens ouders ernstig ziek of overleden zijn. Bovendien houden deze organisaties zich ook bezig met de kinderen van gescheiden ouders of ouders die in een psychiatrische instelling verblijven.Het is uitzonderlijk dat deze ogenschijnlijk zeer uiteenlopende thema's samen werden behandeld, maar men mag niet vergeten dat ze ook overeenkomsten vertonen. Bovendien was dit voor de deelnemers een goede gelegenheid om de Europese initiatieven ter zake te overlopen.

Leefruimte

Beide Belgische vzw's hebben tot doel een leef-, opvang- en ontmoetingsruimte te creëren voor kinderen die een drama hebben meegemaakt, zoals de internering of het overlijden van één van hun ouders. De conclusie van de verschillende organisaties, zowel op nationaal als op internationaal vlak, is dezelfde: men moet het kind de kans geven te vertellen wat het beleefd heeft en een gedetineerde ouder de kans geven zijn kind(eren) te zien in de best mogelijke omstandigheden.Het is de bedoeling het lijden van het kind te verzachten. Alle specialisten die deze week in Brussel zijn bijeengekomen, hebben dezelfde vaststellingen gedaan bij deze kinderen:

  • Een zeer heftige reactie van het kind met lichamelijke symptomen, zoals braken of urticaria bijv.
  • De neiging van het kind tot "parentificatie": de plaats van de afwezige ouder innemen.
  • Het gemak waarmee het kind in de situatie berust, d.w.z. het gebeurde aanvaardt.
  • Het vermogen van het kind om de feiten onder ogen te zien dankzij psychologische begeleiding.

De pijn onder woorden brengen

In Frankrijk bijv. organiseert Michel Hanus "ateliers deuil" (workshops rond rouwverwerking) waarbij kinderen die afkomstig zijn uit verschillende milieus, maar hetzelfde hebben meegemaakt, kunnen praten over hun ervaringen. Dit maakt ook deel uit van de behandeling: men geeft hen de ruimte om dingen te zeggen die ze thuis niet kwijt kunnen "omdat ze de overblijvende partner willen sparen".Voor de kinderen van wie één ouder in de gevangenis verblijft, is er nog een extra dimensie. Het komt er vooral op aan de kinderen over hun schaamtegevoel heen te helpen, en dit geldt zowel voor kinderen met een gedetineerde ouder als voor kinderen van wie een ouder in een psychiatrische inrichting is opgenomen. In Europa wordt geraamd dat 500.000 kinderen een ouder heeft die in de gevangenis verblijft: 70 geïnterneerden per 100.000 inwoners. Naar schatting heeft een gedetineerde gemiddeld 1,3 kinderen.

Gepubliceerd door Pierre Dewaele, wetenschappelijk journalist op 26/11/2002 - 00h00 "L'enfant confronté à la souffrance de son parent", Brussel, 18 november 2002.
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Reis naar Arcadië Geüpdatet op 22/10/2002 - 00h00

Arcadië is geen denkbeeldig land, maar reëel dankzij het werk van een groep mensen aan de Universitaire Ziekenhuizen Saint-Luc die een ontvangstruimte hebben gecreëerd voor de broers en zussen van zwaar zieke kinderen. Ze hebben de Care for People-pr...

Meer artikels