Keelontsteking: vraag en antwoord

Angina of keelontsteking is geen ernstige ziekte, maar de ontsteking kan wel heel pijnlijk en daardoor soms ook angstaanjagend zijn. Het is overigens een van de meest frequente redenen voor een medische raadpleging. E-gezondheid geeft alvast een antwoord op de belangrijkste vragen die een keelontsteking oproepen.

• Wat is een keelontsteking precies?
• Hoe wordt angina behandeld?
• Moeten kinderen speciale voorzorgsmaatregelen nemen?
• Hoe krijgt men een keelontsteking?

Dagenlang het bed houden, hoge koorts en keelpijn die maakt dat zelfs speeksel inslikken een pijnlijke zaak wordt, dat zijn de hoogst onaangename symptomen van een keelontsteking of angina. Deze vaak voorkomende ziekte komt meestal voor bij kinderen, maar volwassenen kunnen ook een keelontsteking krijgen.

Wat is een keelontsteking precies?

Er zijn verschillende soorten keelontsteking of angina, een ziekte die gekenmerkt wordt door een ontsteking ter hoogte van de keel. Zo maakt men een onderscheid tussen rode angina en witte angina, benamingen die wijzen op de kleur van de keel. Het zijn geen twee verschillende aandoeningen, aangezien verschillende soorten keelontsteking de oorzaak van beide kleuren kunnen zijn. In beide gevallen kan de ontsteking gepaard gaan met keelpijn die erg intens kan zijn, wat tot slikmoeilijkheden, koorts en vaak ook hoofdpijn kan leiden. Bij sommige keelontstekingen duiken ook symptomen van een verkoudheid op en soms moet de patiënt ook braken.Wat wel belangrijk is, is het onderscheid tussen virale angina en bacteriële angina. Eerst en vooral omdat de behandeling niet dezelfde is (zie verder), maar ook omdat een van de bacteriële keelontstekingen, namelijk angina door streptokokken van groep A, tot ernstige complicaties kan leiden, onder meer ter hoogte van het hart. Uit vrees voor deze complicaties, worden bijna automatisch antibiotica voorgeschreven, wat nochtans slechts in zeldzame gevallen echt nodig is.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 23/11/2010
Créé initialement par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 22/01/2008