• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Raadplegingen (394)
  • Commentaren (0)

Kampioenen verraden door hun vingers

Kampioenen verraden door hun vingers
John Manning, doctor in de biologische wetenschappen aan de Universiteit van Liverpool, gebruikt al jaren de lengte van de vingers om atletisch talent op te sporen. En het werkt!

Doctor John Manning is een biologie- en sportfanaat die er niet voor terugschrikt om zijn theorieën te toetsen aan de werkelijkheid. Ook de meest verrassende, zoals die waarbij hij een verband legt tussen de lengte van onze vingers en ons sportief talent. Goed, dat kan op het eerste zicht bizar lijken. Toch krijgt zijn methode steeds meer aanhangers in de Angelsaksische wereld. John Manning werkt onder meer voor de voetbalploeg van Liverpool en is ook actief in de atletiek- en de skiwereld. Zijn onderzoeken oogsten ook in de Verenigde Staten veel bijval. Tijdens een recente uitzending op de BBC wedde hij dat hij uit een groep van 6 atleten de snelste sprinter kon halen op basis van de lengte van zijn vingers. En het klopte nog ook! Uiteraard dankt hij zijn recente naambekendheid aan deze demonstratie. Maar hoe gaat hij precies tewerk?

Een kwestie van testosteron

De vingers worden al heel vroeg gevormd in het leven van de foetus. Volgens Manning gebeurt dat onder invloed van het hormonale klimaat, met name de productie van testosteron, die bij jongens al begint vanaf de tweede maand van de zwangerschap en de uitwendige geslachtskenmerken bepaalt. Het gaat hier om een beslissend stadium van de seksuele differentiatie. Volgens heel wat specialisten beïnvloedt testosteron ook de ontwikkeling van andere organen, onder meer de hersenen, en zou een te hoog of te laag gehalte later negatieve gevolgen kunnen hebben voor het zenuwstelsel. Ten slotte zou het hormoon ook banalere kenmerken bepalen zoals de vingerlengte. Mannen hebben in verhouding namelijk langere vingers dan vrouwen.

Artikel gepubliceerd door op 03/06/2003

Bronnen: Digit ratio: a pointer to fertility, behaviour and health, 2002, John T.Manning, Uitgeverij Rutgers University Press, NJ, VS.

Vindt u het artikel interessant?
 

Pub

De internetgebruikers die dit artikel hebben gelezen raadpleegden ook

Uw interactief gedeelte over Algemene gezondheidsinformatie

Neem deel aan de meest actieve discussies