Kaakklem

Heftige kramp van de kaakspieren, veroorzaakt door het gif van tetanusbacillen. Kaakklem is een ernstige aandoening die kan voorkomen bij verwondingen indien de wond wordt besmet met de tetanusbacil, die in de grond en vooral in de uitwerpselen van verschillende dieren (paardenmest) voorkomt. De bacil scheidt giftige stoffen af die een speciale voorkeur voor het zenuwstelsel lijken te hebben. Reeds een geringe prikkeling is dan voldoende om als reflex een hevige, pijnlijke spierkramp te verwekken.
De tetanusbacil kan zich vooral ontwikkelen als er geen zuurstof aanwezig is, wat bijvoorbeeld het geval kan zijn indien deze door andere bacteriën wordt verbruikt. Ze komen door beschadiging van de huid naar binnen en nestelen in met straatvuil verontreinigde wonden. De eerste tekenen kunnen stijfheid in de nek en kaak zijn, vaak gaan er koude rillingen, koorts en spierstijfheid aan vooraf. Al gauw spannen de kaakspieren zich zo sterk aan dat de mond niet meer geopend kan worden. De ziekte heeft hierdoor in de volksmond de naam kaakklem of mondklem gekregen. Elders in het lichaam kunnen ook ernstige ziekteverschijnselen optreden. De behandeling bestaat uit het inspuiten van een serum met antistoffen, waarbij in geval van verwonding veelal het uitbreken van de klemverschijnselen kunnen worden voorkomen. Er ontstaat dan een tijdelijke onvatbaarheid, waardoor het gif onschadelijk wordt gemaakt voor het zijn invloed op het zenuwstelsel kan uitoefenen. Men doet dit in elk geval als de patiënt niet is ingeënt en het vermoeden bestaat dat hij bij een verwonding is geïnfecteerd met tetanusbacillen.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Botten, spieren, gewrichten