Ischias: wat u er nog niet over wist

Therapie

De behandeling kan zowel conservatief (bedrustkuur, injecties tegen pijn, oefentherapie, injectie met papaya-preparaat, tractie, gipscorset of leren corset) alsook operatief zijn. Vaak zal de arts een patiënt met een lumbale hernia gedurende een bepaalde tijd rust voorschrijven.Een van de eerste factoren waar men dan rekening mee moet houden is de zwaartekracht, die een krachtig samendrukkende werking op de tussenwervelschijf uitoefent. Daarom moet de zwaartekracht bij de behandeling het eerst worden opgeheven.Dit uitschakelen van de zwaartekracht wil zeggen: bedrust in de meest volledig zin van het woord. De bedrust moet dan ook volledig, continu, correct en voldoende lang zijn. Daarbij zal men onmiddellijk met bedoefeningen beginnen.De hoofdopzet van de vroegtijdige oefeningen is het tegengaan van atrofie en contractuurvorming en het bevorderen van de bloedsomloop. Het onbeweeglijk in bed liggen geeft onnodig ongemak.De oefeningen mogen geen ongewenste spanningen veroorzaken en ook geen aanzienlijke pijn tijdens of na de oefeningen. Isometrische contracties van de been- en armspieren bevorderen de bloedsomloop, ontspannen de spieren en voorkomen atrofie door inactiviteit.De laatste jaren wordt ook gedoseerde tractie toegepast. De veronderstelling dat tractie de lumbale wervels uit elkaar trekt en de tussenwervelschijf de gelegenheid geeft op zijn oorspronkelijke plaats terug te keren, mist echter elke grond.De waarde van tractie is vermoedelijk tweeledig:- op de juiste manier toegepast vermindert tractie ten eerste de lumbale lordose en- ten tweede geeft vermindering van de spierkramp. De niet-operatieve behandeling van de lumbale hernia kan dus worden samengevat als:- het opheffen van de zwaartekracht door bedrust; - lichte oefeningen om circulatiestoornissen tegen te gaan; - medicatie om pijn te verminderen, kramp te verlichten; - eventueel een injectie met een papaya-preparaat, dat een gunstige invloed heeft op de nucleus van de tussenwervelschijf; - tractie om spastische fenomenen in het lumbale gebied op te heffen en de lumbale lordose te verminderen. Het alternatief voor conservatieve behandeling is operatie. Er zijn in de loop van de jaren vele criteria vastgesteld om te besluiten tot chirurgisch ingrijpen. De soort en de omvang van de operatie hangt af van de ervaring, kundigheid en beoordeling van de betreffende chirurg. Criteria voor chirurgisch ingrijpen bij rughernia De criteria voor het overwegen van chirurgisch ingrijpen zijn de volgende: - Als gevolg van de wortelcompressie is sprake is van een blijvende blaas- en darmstoornis. Men heeft aangetoond dat ongeveer 90 procent van de patiënten met compressie van de lumbale zenuwwortels een hypofunctie van de blaas geeft. Het inbrengen van een catheter om rek van de blaaswand te voorkomen is gewoonlijk voldoende. - Een absolute indicatie ontstaat indien de objectieve neurologische stoornissen toenemen, zoals blijkt uit een toenemende spierzwakte, toenemend spasme of toename van de pijn, ondanks juiste en voldoende lange conservatieve behandeling. - Er is sprake van een relatieve indicatie wanneer een aanhoudende pijn in de rug blijft bestaan die gepaard gaat met een uitgesproken dwanghouding door wortelprikkeling. - De patiënt is niet bereid het ongemak langer te verduren of zich langer aan een conservatieve behandeling te onderwerpen (verlaging van de pijndrempel, psychologische decompensatie of pressie buiten controle van de arts). - Een operatie wordt in het algemeen als laatste redmiddel gezien. Hierbij wordt een tussenwervelschijf die beschadigd is weggenomen. Door de operatie worden bijna altijd de symptomen verminderd.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Hersenen, Zenuwen, Geheugen, Geestesgesteldheid, Slaap