• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

Interview: tieners en drugs: antwoord op de vragen van ouders

Interview: tieners en drugs: antwoord op de vragen van ouders Voor ouders valt het niet mee om hun kinderen te begrijpen, hun problemen te zien en met hen te communiceren… Evenmin valt het mee om het juiste moment te kiezen om te handelen, om hulp te vragen… Etienne Gaudet* is de (Canadese) auteur van een opmerkelijk boek voor ouders die op zoek zijn naar denksporen om hun kinderen te helpen en het evenwicht in het gezin te herstellen.

e-gezondheid: Hoe herken je een tiener die aan de drugs zit?

Etienne Gaudet: Allereerst moet je voorbarige conclusies op basis van losstaande elementen vermijden. Door de stukken van de puzzel samen te leggen, kun je nagaan of een adolescent gebruikt of niet. Ziehier enkele signalen waarop je extra moet letten: Materiële signalen: de ontdekking van voorwerpen die rechtstreeks samenhangen met druggebruik, zoals rolpapier, een aan het uiteinde verbrand tangetje, een spiegeltje, lege zakjes, hydraterende vloeistof voor de ogen, een spuit, zelfgemaakte pijpen, … Lichamelijke signalen: rode ogen, duidelijk verwijde pupillen, uitgesproken geuren (cannabis, alcohol, oplosmiddel), spraakstoornissen, frequente hoest, snuiven, injectiesporen, … Gedragssignalen: isolement, de ouders uit de weg gaan, geheimzinnig gedrag, gewijzigde vriendenkring, aanzienlijk slechtere schoolresultaten, sterke stemmingswisselingen, opgeven van activiteiten, prikkelbaarheid, onsamenhangende redeneringen, abnormale eetlust 's avonds (wanneer de jongere terugkeert naar huis)

e-gezondheid: Hoe moet je het probleem bespreken met de jongere?

Etienne Gaudet: Allereerst moet je de juiste plaats, het juiste ogenblik en de gepaste sfeer kiezen. Het onderwerp aansnijden in aanwezigheid van de grootouders, bezoekers of vrienden is absoluut af te raden. Erover beginnen in een restaurant is al evenmin aangewezen: het moet gebeuren in een intiem kader. Uw kind bestoken met vragen als het thuiskomt na een avondje uit waarop het volgens u drugs heeft gebruikt, is niet bepaald doeltreffend, tenzij u per se een monoloog wil afsteken! U moet uw kind op een directe manier benaderen, niet in bedekte termen. Hebt u aanwijzingen om te denken dat het aan de drugs zit, dan is het belangrijk om die expliciet te noemen. Tijdens dit gesprek moet u de volgende domeinen aansnijden: waarom gebruikt uw kind drugs? Hoe lang al? Hoe vaak? Wat neemt het precies en hoeveel? Met wie? Belangrijk is dat het hier om tweerichtingsverkeer moet gaan, anders is er van echte communicatie geen sprake. Maak er geen inquisitie of kruisverhoor van, anders zal uw kind zich ingraven in een egelstelling en zal u bitter weinig informatie loskrijgen. Het is belangrijk om goed te luisteren naar wat uw kind te vertellen heeft. Verliest u uw tijd met hem of haar verwijten toe te sturen of te veroordelen, dan knipt u definitief de band door die u nog hebt met uw kind en dreigt u bruggen op te blazen. Vandaar dat u zich open moet opstellen en aandachtig en nieuwsgierig moet luisteren naar wat uw kind te vertellen heeft. Laat het dat doen in zijn eigen tempo en overstelp het niet met vragen.

Artikel gepubliceerd door op 05/08/2003

Bronnen: Psychopedagoog. Auteur van " Drogues et adolescence: réponses aux questions des parents ", La collection de l'Hôpital Sainte-Justine, Pour les parents, Editions de l'Hôpital Sainte-Justine, universitair centrum moeder-kind, Universiteit van Montreal.

Vindt u het artikel interessant?