Interview: LMD: ook de ogen verouderen

Leeftijdsgebonden maculaire degeneratie (LMD, ook wel ouderdomsmaculadegeneratie genoemd), is een ernstige, invaliderende en frequente aandoening (ze treft 400.000 patiënten boven de 65 jaar). Volgens dr. Salomon-Yves Cohen*, coauteur van een opmerkelijke gids over deze aandoening, 'is duidelijke en eerlijke informatie een absolute noodzaak om patiënten voldoende te motiveren om de behandeling te doen slagen.'

• e-gezondheid: Wat zijn de eerste tekens die wijzen op een leeftijdsgebonden maculaire degeneratie (LMD) en zo snel mogelijk een oogarts moeten doen raadplegen?
• e-gezondheid: Wat zijn de nieuwste medische behandelingen en de belangrijkste wetenschappelijke vooruitgang van de voorbije jaren?
• e-gezondheid: Zal LMD ooit genezen of zelfs voorkomen kunnen worden?

e-gezondheid: Wat zijn de eerste tekens die wijzen op een leeftijdsgebonden maculaire degeneratie (LMD) en zo snel mogelijk een oogarts moeten doen raadplegen?

Dr. Salomon-Yves Cohen: Een snel verminderende gezichtsscherpte aan één oog en toenemende leesproblemen. Een nog duidelijker teken van choroïdale neovascularisatie (vaatnieuwvorming in het vaatvlies) zijn de zogenaamde metamorfopsieën, vervormingen van de rechte lijnen. Het is belangrijk om zelf oog per oog zijn gezichtsvermogen te testen door achtereenvolgens één van beide ogen te bedekken.

e-gezondheid: Wat zijn de nieuwste medische behandelingen en de belangrijkste wetenschappelijke vooruitgang van de voorbije jaren?

Dr. Salomon-Yves Cohen: Dat zijn er heel wat, zoals het preventieve gebruik van antioxiderende vitamines en zink in hoge dosissen bij de beginvormen van de ziekte. Bovendien is het vandaag ook mogelijk om retrofoveolaire neovascularisatie (gelegen achter het midden van het netvlies) te behandelen via fotodynamische therapie. Daarbij wordt een fotosensibiliserend product ingespoten in combinatie met een laserbehandeling. Het is daarbij de bedoeling de nieuwgevormde vaten dicht te stoppen zonder het midden van het netvlies te vernietigen. We hopen op korte termijn ook over doeltreffende antiangiogene geneesmiddelen te beschikken, om in te spuiten in het glasachtig lichaam van de patiënten. Andere behandelingen worden momenteel geëvalueerd, zoals een intravitreale (d.w.z. in het glasachtig lichaam) injectie of een parabulbaire injectie met corticoïden met vertraagde antiangiogene werking.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 02/12/2003