We eten te veel. In feite eten we vooral zeer slecht. Zwaarlijvigheid wint terrein en we weten niet meer welk type dieet we moeten volgen. Dominique Boute, arts-voedingsspecialiste, geeft een antwoord op onze praktische vragen.
e-gezondheid : In tegenstelling tot wat de mensen meestal denken, pleit u voor het behoud van suiker in een vermageringsdieet. Welke zijn uw argumenten? Dominique Boute : Er wordt zeer veel gezegd en gedaan over de voeding. Iedereen heeft zijn eigen methode of trucjes om te vermageren. Om de voedingsbalans in evenwicht te brengen of om te vermageren, wordt aanbevolen vooral het gebruik van vetten te verminderen (tot 30-35% van de dagelijkse hoeveelheid calorieën) en voorrang te geven aan koolhydraten (50 tot 55% van de totale hoeveelheid calorieën). Mensen die bij mij op raadpleging komen om te vermageren, willen me vooral geruststellen met de woorden : 'Dokter, ik eet reeds geen suiker meer.' Dat lost het probleem helemaal niet op : het zijn immers de voedingsmiddelen met een hoge caloriewaarde die het meest aanleiding geven tot gewichtstoename. En dat zijn vooral vetten (1 g vet levert 9 kcal, terwijl 1 g suikers slechts 4 kcal levert). Met zeer calorierijk voedsel kan men de indruk hebben niet veel te eten, in termen van volume dan, maar uiteindelijk krijgt men wel veel calorieën binnen. Daartoe behoren onder meer vette en gesuikerde voedingsmiddelen, zoals koekjes, chocoladebiscuits, enz. Suiker is vanuit nutritief standpunt niet onmisbaar, maar er is geen enkele reden om suikers te weren. Zo bevatten zuivelproducten en fruit suikers en dat zijn nuttige voedingsmiddelen. Suiker biedt ons de mogelijkheid onze voeding beter te diversifiëren, wat een belangrijke stap is om de hoeveelheid calorieën te verminderen en om meer vitaminen, vezels, mineralen en spoorelementen binnen te krijgen.
| Door suikers te eten kunnen we de totale hoeveelheid calorieën verminderen : zo kunnen we bijv.'s morgens bij het ontbijt boter of margarine vervangen door honing of confituur. |
e-gezondheid : Voor velen onder ons is een vermageringsdieet synoniem met beperkingen. Bent u het eens met die methode ?
Dominique Boute : Bij een dieet moet men gericht te werk gaan om het gewicht onder controle te houden of te vermageren. Maar met de slankheidsrage is dieet synoniem geworden met beperkingen. Beperkingen zijn de beste manier om verstrikt te geraken in de vicieuze cirkel van het jojo-effect met gewichtsschommelingen. Ik leg mezelf beperkingen op, ik knap af, ik heb schuldgevoelens dat ik afgeknapt ben en ik geef uiteindelijk de moed op : je verliest gewicht en soms kom je nog kilo's bij.
Bovendien leidt voedselbeperking vaak tot overgevoeligheid voor voedingsprikkels, d.w.z. dat men moeilijker weerstand kan bieden aan het zien en het ruiken van of het denken aan voedsel. En dat veroorzaakt soms zelfs paradoxale reacties, nl. dat men zin gaat krijgen in voedsel dat men eigenlijk niet zo lekker vindt. Een laatste belangrijk punt is nog het volgende : sommige mensen beperken effectief hun hoeveelheid calorieën, maar anderen hebben eerder de indruk dat ze zichzelf beperkingen opleggen, zonder dat ze in feite de hoeveelheid calorieën verlagen. Dat leidt dan tot de paradox : 'Ik houd me in en toch vermager ik niet, integendeel, ik kom nog bij...' Ik vind dat men geen schrik mag hebben voor voedsel. Men mag voedingsmiddelen met een lage caloriewaarde eten, d.w.z. een groot volume in het bord. Men moet dus variatie aanbrengen in de voeding om de calorie-inname beter te controleren. En het grotere volume geeft toch een groter gevoel van verzadiging.
Isabelle Eustache, bewerkt door Dr. Philippe Burton
27/02/2003
Lees ook :
-