Intervaltraining voor sporters

Een aantal tips

Trainen met variabele intervallen bestaat uit het herhalen van relatief intense inspanningen afgewisseld met min of meer intense recuperatiefasen. Een voorbeeld. Men loopt de driehonderd eerste meters op een atletiekpiste in 60 seconden en legt de resterende honderd meter al stappend af, ook in 60 seconden. De inspanningen van korte duur worden afgewerkt in series
die afgewisseld worden door een steeds langere rustpauze (3 minuten bijvoorbeeld). De parameters kunnen uiteraard variëren, maar er moet wel altijd rekening gehouden worden met een aantal factoren:
* kies voor een activiteit waarbij alle belangrijke spiergroepen aan bod komen (lopen, langlauf, zwemmen);
* doe niet meer dan twee intensieve trainingen met variabele intervallen per week;
* maak de inspanningsfasen niet te lang, blijf tussen 10 seconden en één minuut;
* geef de voorkeur aan actieve recuperatie (door middel van een oefening met lage intensiteit). Dat is beter dan passieve recuperatie (geen enkele activiteit beoefenen);
* zorg ervoor dat de recuperatiefasen even lang duren dan de inspanningsfasen of ietsje langer dan de inspanning (bijvoorbeeld 30 à 60 seconden recuperatie na een inspanning van 30 seconden) en verdubbel de duur tussen de series door;
* verhoog progressief de intensiteit van de inspanningsfasen van de eerste naar de laatste serie. Met andere woorden: kalmaan beginnen.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 03/07/2007