Incontinentie: een dagboek ter controle

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 06/04/2016 - 10h19
-A +A

Veel vrouwen hebben last van incontinentie, maar erover praten is niet altijd vanzelfsprekend. Maar hoe weet u of u incontinent bent? Ziehier een hulpmiddeltje…

PUB

Waarom praten vrouwen niet over hun incontinentieprobleem?

Urine-incontinentie is een veel voorkomend probleem dat vooral vrouwen treft: zo’n 25% tot 45% heeft er last van en het risico neemt toe met het ouder worden. Toch praten vrouwen zelden met hun arts over het probleem. Dat is jammer, want er bestaan oplossingen voor en ze zijn niet moeilijk in de praktijk te brengen.

Maar vrouwen wachten vaak tot ze echt hinder van hun incontinentie ondervinden om het taboe te doorbreken en ermee naar de dokter stappen. Hoe groter het aantal keren urineverlies, hoe meer vrouwen dus naar de dokter gaan. Hetzelfde geldt als de ongelukjes zich dag na dag voordoen. Maar er spelen ook culturele en socio-economische factoren mee, al is nog niet duidelijk welke precies en waarom.

Een andere factor die vrouwen voor urine-incontinentie naar de dokter voert, is het feit dat ze regelmatig een gezondheidsprofessional zien. Artsen die vrouwen van veertig jaar en ouder behandelen, krijgen daarom de raad om hun patiënten rechtstreeks aan te spreken over urine-incontinentie. Als uw huisarts dat  niet doet, aarzel dan niet om zelf het onderwerp aan te kaarten!

Hoe kunt u uw incontinentie meten?

Een van de tools waarmee artsen urine-incontinentie kunnen evalueren, is de plaskalender. Dat is een soort dagboek waarin alle momenten staan waarop u plast.

Vrouwen moeten over een periode van 24 uur (vanaf het opstaan van dag één tot het opstaan op dag twee) het uur noteren waarop ze plassen en hoeveel ze plassen. Ook de keren dat ze eventueel urineverlies hebben, moeten worden ingevuld, net als de omstandigheden waarin dat gebeurt. ­Er is op de kalender ook ruimte voor eventuele bijkomende opmerkingen: plasbeurten uit voorzorg en plasbeurten als gevolg van plasdrang, hoe makkelijk het plassen gaat, enz.

U moet het dagboek drie of vier dagen bijhouden, niet per se op opeenvolgende dagen. U mag natuurlijk niets veranderen aan uw voeding of leefgewoonten, want het is de bedoeling om de normale gang van zaken in kaart te brengen. De plaskalender is een nuttig hulpmiddel voor uw huisarts. Hij krijgt ermee een duidelijk zicht op wat er gebeurt, zonder dat u zich tijdens de consultatie het hoofd moet breken over de details van de plasbeurten! De arts kan zo ook de verschillende soorten incontinentie onderscheiden (inspanningsincontinentie, dwangincontinentie of hyperactieve blaas) en hij kan ook de ernst van het probleem inschatten. 

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 06/04/2016 - 10h19

https://www.vidal.fr/actualites/19417/incontinence_urinaire_pourquoi_30_des_femmes_affectees_ne_demandent_pas_de_traitement/
L'incontinence urinaire. Medscape. 21 maart 2012.

Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
marie73

TIP ! Ik heb ook last van urine incontinentie. En nu heb ik sinds kort een nieuw matras aangeschaft. En ik was heel erg bang dat ik mijn nieuw matras zou verpesten.

Nu heb ik op zorgmatras.com een super fijne matrasbeschermer waterdicht gekocht waarmee mijn matras fantastisch beschermd wordt. Nu kan ik tenminste rustig en onbezorgd slapen.

PUB
Lees ook
Welke vrouwen hebben last van urine-incontinentie? Geüpdatet op 16/11/2009 - 00h00

Er worden vier types vrouwen onderscheiden die last hebben van urine-incontinentie . Voor de allereerste keer is deze classificatie niet op een type incontinentie gebaseerd, maar wel op het effect van de urine-incontinentie op de levenskwaliteit. Uit...

Meer artikels