In-vitrobevruchting en medisch begeleide voortplanting moeten onvruchtbaarheid tegengaan

De helft van de koppels die al meer dan twee jaar tevergeefs een kind proberen te krijgen maken vandaag kans op een zwangerschap dankzij de diverse technieken van medisch begeleide voortplanting (MBV) zoals in-vitrobevruchting of in-vitrofertilisatie(IVF). Deze technieken staan tegenwoordig op een heel hoog niveau.

• In-vitrobevruchting (IVF) hulp bij mannelijke onvruchtbaarheid
• Medisch begeleide voortplanting: een kwestie van geduld en beschikbaarheid
• Wat is de toekomst voor proefbaby's?

In-vitrobevruchting (IVF) hulp bij mannelijke onvruchtbaarheid

De in-vitrobevruchting (IVF) met directe injectie van een spermatozoïde in een eicel is ontwikkeld om onvruchtbaarheid bij mannen te verhelpen.
Het is zelfs mogelijk om gebruik te maken van sperma van een (anonieme) donor, bijvoorbeeld als het sperma van de partner geen spermatozoïden bevat of als de man een ernstige erfelijke ziekte heeft.
IVF biedt koppels ook de mogelijkheid om een kind te krijgen als een van beide partners seropositief is. Als de man seropositief is kan er met IVF een bevruchting plaatsvinden zonder dat de moeder en het kind risico lopen om besmet te raken met het virus. Als omgekeerd de moeder seropositief is, beschermt IVF de partner, maar zijn er maatregelen nodig om het kind maximaal te beschermen, vooral op het moment van de geboorte.

Medisch begeleide voortplanting: een kwestie van geduld en beschikbaarheid

Bij IVF zijn vaak meerdere pogingen nodig om tot een zwangerschap te komen. Gemiddeld zijn er dat 4, maar de kans van slagen daalt wel met de leeftijd, zeker eenmaal voorbij de 38. Maar ook in de andere gevallen is het proces van medisch begeleide voortplanting geen sinecure. Het verdict dat een koppel onvruchtbaar is, is op zich al een beproeving. Koppels die dan kiezen voor medische begeleiding, moeten beschikbaar zijn voor diverse afspraken, onderzoeken en de gebruikelijke protocollen. In het geval van IVF zijn er de dagelijkse controles gedurende een tweetal weken. Maar algemeen wordt aangeraden om de normale activiteiten zoveel mogelijk voort te zetten.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 01/07/2008

Bronnen: Persdossier Ferring, www.unbebepourdemain.fr, april 2008.