In topvorm met yoghurt

De voorbije twintig jaar is het verbruik van yoghurt in België verdubbeld. Elke Belg eet nu gemiddeld tien liter yoghurt per jaar. Een goede gewoonte, vooral als je aan sport doet.

• Voeding en medicatie in één
• Het toverpotje

Yoghurt is melk die gaat stremmen door de inwerking van twee bacteriën: de lactobacillus bulgaricus en de streptococcus thermophilis. Alleen als het product die twee bacteriën bevat, mag het onder de naam yoghurt op de markt worden gebracht. De bacteriën moeten bovendien nog in aanzienlijke hoeveelheden in levende toestand aanwezig zijn op het moment dat ze worden verkocht. Een goede yoghurt bevat ook vrij veel melkzuur (0,8/100 gram), een bewijs dat het gistingproces geslaagd is.

Voeding en medicatie in één

Begin de 20ste eeuw wees de Rus Elie Metchnikoff voor het eerst op het positieve effect van yoghurt op de gezondheid. Achteraf beschouwd was zijn studie vrij speculatief, maar andere onderzoekers hebben zijn hypotheses hard gemaakt en de heilzame werking van yoghurt bevestigd. Zo is gebleken dat yoghurt stoffen bevat met een sterke antibiotische werking die het aantal colibacteriën in de darmen drastisch doen dalen. Yoghurt eten is bijgevolg een goede zaak voor de darmen: het verbetert de darmpassage en werkt vooral bij kleine kinderen remmend op diarree.Ook mensen die aan sport doen kunnen met yoghurt hun voordeel doen. Na een sportprestatie functioneren de darmen doorgaans minder goed. De darmslijmvliezen zijn door het vaak langdurige vochtverlies geïrriteerd geraakt. Meteen na de inspanning is de weerstand van de sporter bovendien kleiner en is hij vatbaarder voor infecties. De verstoring van het darmstelsel kan op dat moment leiden tot allerlei aandoeningen, omdat bacteriële micro-organismen in het bloed terechtkomen.Precies hier bewijst yoghurt zijn nut: het goedje werkt immers herstellend op de organismen in de darmen. Sinds dit bekend is, raden voedingsdeskundigen marathonlopers, wielrenners en andere atleten systematisch aan om yoghurt te eten.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 25/10/2005