Ik heb beenmerg gegeven, waarom u niet?

Gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 22/03/2017 - 10h36
-A +A

Ik heb me ingeschreven in het register in een ietwat aparte context en ik ben opgeroepen om beenmerg te doneren. De kans dat zoiets gebeurt, is normaal vrij klein zijn. Vandaag wil ik hierover getuigen om komaf te maken met de foute voorstellingen die mensen misschien - ten onrechte - angst inboezemen voor het meest altruïstische engagement ter wereld: het leven van iemand anders redden, gewoon door het laten wegnemen van wat weefsel via een ingreep die maar evenveel om het lijf heeft als het geven van bloed.

PUB

Beenmergdonatie: wat is bij u de uitlokkende factor geweest?

Ik had behoefte om een iets te organiseren wat ik nuttig vond. Ik heb toen beslist een muziekfestival te organiseren voor het goede doel en het geld te schenken aan een vereniging die zich inzet in de strijd tegen leukemie. Daar heb ik ontdekt dat je beenmerg kunt schenken en zo zieke mensen kunt helpen genezen. Ik ben toen het belang gaan inzien om je in te schrijven in het register van beenmergdonoren. Dankzij de initiatieven van de vereniging om mensen te sensibiliseren ben ik ervan overtuigd geraakt om het zelf ook te doen. Het is nog altijd een weinig courante daad, maar ik vond het uiteindelijk iets vanzelfsprekends.

Je kunt je inschrijven maar nooit worden opgeroepen voor donatie, klopt dat?

Er zijn niet genoeg potentiële donoren in het register ingeschreven. Om beenmerg te kunnen schenken, moet je weefsel compatibel zijn met dat van de patiënt en die kans is heel klein. Het is dus belangrijk dat er zo veel mogelijk mensen van verschillend genotype in het register zijn opgenomen zodat er voor elke vraag naar beenmergcellen een match is. Het tweede element waarmee je rekening moet houden is dat je binnen een redelijke termijn kunt worden opgeroepen om beenmerg af te staan, maar evengoed ook nooit kunt worden opgeroepen. Door je in het register te laten opnemen, geef je iemand een mogelijke kans op genezing, maar natuurlijk alleen als je wordt opgeroepen. Je hoeft echt niet bang te zijn om beenmerg af te staan. Als je wordt opgeroepen, wil dat zeggen dat er een zieke is met wie je compatibel bent die deze beenmergcellen nodig heeft om in leven te blijven. Er zijn weinig dingen in het leven die zo belangrijk zijn als een mensenleven kunnen redden. Als dat goed wordt uitgelegd, ontstaat er een natuurlijke empathie.

Gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 22/03/2017 - 10h36
Bekijk dit artikel
PUB
Lees ook
Organen schenken = leven schenken Geüpdatet op 16/03/2004 - 00h00

Orgaan- en weefseltransplantaties kunnen het leven redden of de levenskwaliteit verhogen van tal van patiënten met ernstige aandoeningen. In België geldt op dat vlak het principe "zwijgen is toestemmen".

Meer artikels