Ik geraak niet zwanger: wat zijn de oplossingen?

Ovulatiestimulatie en de verschillende technieken van medisch begeleide voortplanting zijn er enorm op vooruitgegaan. Ze worden voorgesteld aan koppels die er maar niet in slagen in verwachting te geraken. Welke zijn die technieken? Waaruit bestaan ze, hoe groot is de kans op slagen en in welke gevallen worden ze toegepast?

• Ovulatiestimulatie
• Intra-uteriene inseminatie
• In-vitrofertilisatie (IVF)
• Intracytoplasmatische sperma-injectie (ICSI)
• Chirurgie
• Wanneer beroep doen op gameten?

Ovulatiestimulatie

In welke gevallen?
Bij afwezigheid of afwijking van de ovulatie en in geval van grote moeilijkheden om zwanger te worden.
Het principe:
Hormonen worden hetzij oraal, hetzij met een inspuiting toegediend vanaf de 2de dag van de menstruele cyclus om zodoende een ovulatie (eisprong) te veroorzaken. De eisprong wordt gecontroleerd via echografieën en hormonendosering. Tijdens de behandeling regelmatig vrijen is een van de voorwaarden.
Hoe groot is de kans op een zwangerschap?
10 tot 20% na de eerste stimulatie.

Intra-uteriene inseminatie

In welke gevallen?
In geval van problemen met de baarmoederhals of het baarmoederslijm, die de doortocht van de spermatozoa hinderen. In geval van mannelijke onvruchtbaarheid (ejaculatiestoornissen, problemen met het sperma) of van niet opgehelderde onvruchtbaarheid.
Het principe:
De zaadcellen van de partner (of van een anonieme donor) worden met een katheter rechtstreeks in de baarmoederholte gebracht. Het sperma wordt in een laboratorium opgevangen op de dag zelf van de inseminatie en na een seksuele onthouding van 2 à 3 dagen. De inseminatie wordt voorafgegaan door een ovulatiestimulatie.
Hoe groot is de kans op een zwangerschap?
10 tot 15% per behandelingscyclus. Herhaling van de behandeling vergroot de kans op succes tot een maximum van 6 inseminaties.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 05/04/2009 - 23:00

Bronnen: Persdossier van de Franse informatiecampagne over onvruchtbaarheid en haar behandelingen, Frans nationaal college van gynaecologen en verloskundigen (CNGOF), 10 maart 2009.