IJzertekort: een risico na borstvoeding

De absorptie van ijzer uit voeding

Kleine kindjes hebben een verhoogde behoefte aan ijzer, ongeveer acht keer groter dan die van volwassenen. Bij de geboorte beschikken ze over een voldoende hoeveelheid ijzerreserve voor de zes eerste levensmaanden, maar daarna is de aanvoer via de voeding noodzakelijk.
Maar ijzer in voedingsmiddelen is er in verschillende vormen, wat de beschikbaarheid ervan beïnvloedt. Met andere woorden, het ijzer kan min of meer geabsorbeerd worden en min of meer gebruikt worden door het organisme. Daarom kan men niet altijd afgaan op de theoretische of de vermelde hoeveelheid ijzer op verpakkingen van voedingsmiddelen (moedermelk, opvolgmelk, koemelk, rundvlees, lever, spinazie, enz.).
Men moet weten dat ijzer in moedermelk het best geabsorbeerd wordt,
ze heeft een biobeschikbaarheid van 50 à 70%. Ter vergelijking: de biobeschikbaarheid van ijzer uit koemelk bedraagt 5 à 10%, vlees en slachtvlees 30% en groenten minder dan 5%. De biobeschikbaarheid varieert overigens ook naargelang de bereidingswijze van de voedingsmiddelen en de aanwezigheid van andere voedingsbestanddelen. Sommigen doen de beschikbaarheid dalen (oxalaten, tanines, phosfaten, phytaten...) terwijl andere substanties ze verhogen zoals bijvoorbeeld vitamine C, citroen- en melkzuur. De hoeveelheid ijzer uit groenten en granen stijgt wanneer de voedingsmiddelen geconsumeerd worden samen met vlees, vis of andere voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C.

Het besluit? Men moet erover waken dat een klein kindje voldoende ijzer krijgt en rekening houden met het ijzerabsorberend vermogen van de voedingsmiddelen eerder dan het theoretische ijzergehalte. De waakzaamheid moet nog groter zijn na het stopzetten van de borstvoeding en de overschakeling naar opvolgmelk of koemelk. Kies voor een melk met een hoog ijzerabsorberend vermogen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles, gezondheidsjournalist op 06/03/2007

Bronnen: Société française de pédiatrie et Association française de pédiatrie ambulatoire, januari 2007.