Icterus

Geelzucht; geelkleuring van huid, slijmvliezen en lichaamsvochten door een te hoge concentratie van bilirubine in het bloed.
Onder normale omstandigheden is in de bloedvloeistof (het plasma) slechts een zeer geringe hoeveelheid galkleurstof aanwezig. De urine bevat dus ook geen of vrijwel geen galkleurstof, de ontlasting daarentegen is door de galkleurstof die in de darm wordt uitgestort bruin gekleurd.
Komt het echter door welke oorzaak dan ook tot een ophoping van galkleurstof in het bloed en in de weefselvloeistof, dan uit zich dit in een gele verkleuring van de weefsels. Deze verkleuring is van buiten zichtbaar aan huid en slijmvliezen. Kenmerkend voor de geelzucht is vooral de gele verkleuring van het oogwit.
De oorzaken die tot geelzucht kunnen leiden zijn talrijk. Allereerst kan door overmatige bloedafbraak de vorming van galkleurstof sterk vermeerderd zijn, waardoor de lever niet meer in staat is alle galkleurstof uit te scheiden en het lichaam door galkleurstof wordt overstroomd. Ook kan zonder dat de bloedafbraak versterkt is, in de lever of haar afvoerwegen een afwijking ontstaan waardoor de normale afscheiding of afvoer van de galkleurstof naar de darm is gestoord. Ook in dit geval zal het tot overstroming van de weefsels met galkleurstof en andere galbestanddelen kunnen komen; met geelzucht als gevolg.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Huid, nagel, haar