Hyperparathyroïdie

Hyperparathyroïdie is een ingewikkelde naam om een ziekte van de bijschildklieren of parathyroïden (4 minuscuul kleine klieren die het calciumgehalte in het bloed op peil houden) te beschrijven.

• In de praktijk
• Welke zijn de oorzaken?
• Wanneer raadplegen?
• Wat gebeurt er bij het onderzoek?
• Hoe behandelen?

In de praktijk

Als de bijschildklieren te hard werken, stijgt het calciumgehalte in het bloed: hypercalciëmie. De symptomen van hypercalciëmie zijn:

• hevige dorst,
• frequent moeten wateren (polyurie),
• uitgesproken vermoeidheid,
• braken,
• maagpijn.

De diagnose kan worden gesteld met een bloedonderzoek.

Welke zijn de oorzaken?

Hyperparathyroïdie wordt gedefinieerd als een overmatige secretie van parathormoon (PTH, bloedonderzoek). Dat hormoon wordt afgescheiden door de vier bijschildklieren, die 3 tot 5 mm groot zijn en net achter de schildklier liggen. Het parathormoon houdt het calciumgehalte op peil zodat het calcium in het botweefsel goed kan worden hernieuwd. Als te veel parathormoon wordt afgescheiden (bijv. bij een gezwel van een bijschildklier of als de 4 bijschildklieren te hard werken, zoals bij patiënten met chronische nierinsufficiëntie), treedt decalcificatie (of botontkalking) op doordat te veel calcium uit het bot wordt gehaald, waardoor het calciumgehalte in het bloed stijgt.

Artikel gepubliceerd door Dr. Renaud Guichard, bewerkt door Dr. Philippe Burton op 05/11/2002 - 00:00

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Bloed, stofwisseling, allergies, andere ziekten