Hoofdtraumata kunnen ook het gedrag schaden

Hoofdtraumata kunnen de oorzaak zijn van aanzienlijke letsels die gepaard gaan met cognitieve stoornissen, gedragsstoornissen en verstoorde emoties. De stoornissen worden bepaald door de ernst van het hoofdtrauma. De letsels zijn belastend voor de patiënt, maar ze kunnen ook zwaar om dragen zijn voor de naasten van de patiënt.

• Lichte traumata (absence, kortstondig bewustzijnsverlies)
• Ernstige traumata (coma)
• De behandeling

Lichte traumata (absence, kortstondig bewustzijnsverlies)

Deze traumata leiden niet tot ongepast of gevaarlijk gedrag, maar het trauma kan wel een weerslag hebben op de intensiteit van de emoties wat op zijn beurt een invloed heeft op familiale en sociale relaties. De patiënt kan ongeduldig zijn, prikkelbaar of impulsief. De patiënt is zich bewust van zijn gedrag en lijdt eronder. Klassieke psychotherapie is in dit geval niet aangewezen, het leed en de stoornissen verzachten met de tijd. Een gesprek met een arts en een kortstondige behandeling met anxiolytica kunnen helpen om de angst weg te nemen bij de patiënt en de spanningen te reduceren.

Ernstige traumata (coma)

Ernstige traumata kunnen de oorzaak zijn van een aantal cognitieve, emotionele en gedragsstoornissen.
Cognitieve stoornissen kunnen twee vormen aannemen. Ofwel is de patiënt passief, niet pragmatisch en neemt hij amper deel aan het sociale leven rondom hem. Hij neemt geen enkel initiatief en lijkt op geen enkele manier betrokken te zijn. Maar de patiënt kan ook impulsief gedrag vertonen, verward zijn, humeurschommelingen ondergaan of onverwacht bijzonder joviaal zijn of vijandig, ook wanneer er geen duidelijke aanleiding is. Deze stoornissen worden de patiënt niet noodzakelijk als stoornissen ervaren.

Het verlies van controle over het gedrag kan gepaard gaan met crisissen van boulimie (compulsief eten of drinken), ongepast gedrag en obscene uitspraken en het niet respecteren van regels en sociale conventies.

Emotionele reacties kunnen ongepast zijn of buitenmaats: angst, agressiviteit, woede, woedeaanvallen, roepen en destructieve reacties (voorwerpen stukgooien). Ook een omgekeerde reactie kan optreden. In dat geval is de patiënt heel afstandelijk en onverschillig, ook op affectief vlak.
Ene patiënt kan ook beide soorten reacties vertonen: woedend zijn en ongepaste gebaren maken en toch onverschillig en ongevoelig zijn ten aanzien van anderen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 21/08/2007

Bronnen: Le Quotidien du médecin, 24 mei 2007.