Hondsdolheid

Besmettelijke ziekte, veroorzaakt door een virus en gekenmerkt door hoofdpijn, angst, slikklachten met keelpijn, sterke speekselvloed en verhoogde prikkelbaarheid. De ziekte wordt op de mens overgebracht door beten van honden of andere dieren (onder andere vossen, vleermuizen). De speekselklieren van de dieren bevatten het virus.
De periode tussen de besmetting en het uitbreken van de ziekteverschijnselen (incubatietijd) varieert van drie weken tot anderhalf jaar. Het zieke dier gedraagt zich gedurende een deel van de incubatietijd abnormaal, is stil, eet daarna alles en bijt in alles, is zeer agressief en vertoont een sterke zwerflust. Na de agressieve periode treedt verlamming van de spieren op en ongeveer een week na het begin van het bijterige en agressieve gedrag overlijdt het dier.
Bij de overdracht van het virus van dier op dier of van dier op mens is gebleken dat dit micro-organisme de intacte huid niet kan passeren: het aanraken van het speeksel geeft geen infectie. Indien echter door een beet van de hond een huidbeschadiging ontstaat, kan het virus rechtstreeks in de bloedbaan komen. Eenmaal in de bloedbaan wordt het door het lichaam verspreid en bereikt dan spoedig via het perifere zenuwstelsel de hersenen en het ruggenmerg. Vaccinatie tegen de ziekte is mogelijk.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Hersenen, zenuwen