Hondsdolheid duikt op bij Parijs

In februari dook het dodelijke hondsdolheid op in de buurt van Parijs. Ruim honderd personen kregen een vaccin toegediend. Reden genoeg voor de federale overheidsdienst (FOD) Volksgezondheid om de regels rond reizen met dieren in herinnering te brengen.

• 120 kinderen en volwassenen gevaccineerd
• Spasmen van de slik- en halsspieren
• Zonder vaccin, altijd dodelijk

120 kinderen en volwassenen gevaccineerd

Op 19 februari 2008 beet de besmette hond Cracotte een 12-jarig meisje in Grandpuits, 70 kilometer ten oosten van Parijs. Een week later stelde een dokter de diagnose vast: hondsdolheid of rabiës. Meteen daarna werden 120 kinderen en volwassenen gevaccineerd.
De rabiësbesmetting bleek Frankrijk binnengebracht in oktober. Via een ferry uit Marokko en een passage in Portugal en Spanje kwam de besmette hond Gamin in Frankrijk terecht. Daar gaf hij hondsdolheid door aan een andere hond die uiteindelijk Cracotte contamineerde.
hondsdolheid wordt veroorzaakt door een virus. Er zijn verschillende soorten, maar bijna allemaal zijn ze besmettelijk voor de mens. Naast honden zijn ook vossen, wolven, katten en vleermuizen mogelijke dragers van hondsdolheid. Verdacht is als dieren opmerkelijk onrustig zijn of net ongewoon tam. De overdracht gebeurt via speeksel door bijten of likken.

Spasmen van de slik- en halsspieren

Het virus verzamelt zich eerst in de spieren en gaat daarna via het zenuwstelsel naar de hersenen. De incubatietijd, de tijd tussen de besmetting en de eerste symptomen, is afhankelijk van de afstand tot het centrale zenuwstelsel. Gemiddeld duurt het één tot twee maanden vooraleer hondsdolheid doorbreekt. Maar er zijn gevallen bekend van enkele dagen tot een jaar.

In het begin treden weinig specifieke symptomen op zoals koorts, verminderde eetlust, misselijkheid, braken en hoofdpijn. Later krijgen patiënten krampen, verlammingen of stuipen. De patiënten kunnen versuft gedrag vertonen, of net agressief worden. Bij ongeveer de helft van de mensen treden spasmen op van de slik- en halsspieren. Samen met een verhoogde speekselproductie leidt dat tot schuimvorming op de mond. In een verder stadium treedt coma op, leidend tot de dood door ademhalingsstilstand en hartproblemen.

Artikel gepubliceerd door Pieter Segaert, gezondheidsjournalist op 22/04/2008