Hoe praat u met uw kinderen over seksualiteit?

Hoe praat u met uw kinderen over seksualiteit?

Da's een vraag die vaak gesteld wordt en die ook veronderstelt dat er daarvoor zoiets bestaat als een standaardmethode. Maar is het wel de juiste vraag, en moeten we ons niet veeleer afvragen: "Waarom moeten we met onze kinderen praten over seksualiteit"?

Waarom met uw kinderen praten over seksualiteit?

Vandaag is iedereen het over eens dat praten over seksualiteit belangrijk is. Misschien wel, maar waarom? Wat beogen ouders daarmee? Heel vaak weten ze dat nauwelijks zelf en denken ze gewoon "dat het moet". Dat ze dit als ouder verplicht zijn.
Wellicht hebben ze gelijk, maar de kern van de zaak is: waarom precies? Het komt er ook op aan die reden uit te leggen aan hun kinderen, ongeacht hun leeftijd.

Welke redenen hebt u om over seksualiteit te praten? Dat kunnen er heel wat zijn!
"Ik wil met mijn kinderen over seks praten, want mijn ouders hebben dat indertijd nooit gedaan, en ik heb het daar heel moeilijk mee gehad."
"Ik wil met mijn kinderen over seks praten, gewoon omdat ze gelukkig zouden zijn in de liefde."
"Ik wil hun absoluut uitleg geven over seksualiteit, zodat ze geen aids oplopen."
Achter al die redenen schuilt een dieperliggend motief: ouders willen met hun kinderen over seks praten omdat ze hen graag zien en de best mogelijke toekomst voor hen willen. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar toch is het essentieel om hun dat duidelijk en openlijk te zeggen, zodat ze het als een evidentie ervaren.

Het waarom uitleggen

Want als kinderen of jonge tieners niet de onderliggende redenen begrijpen van over seks praten, kunnen ze dit als een inbreuk op hun intimiteit ervaren, en het is van cruciaal belang om die te respecteren.

Na de redenen te hebben uitgelegd, kunt u het dan ook hebben over uw eigen beperkingen. U kunt bijvoorbeeld zeggen: "Weet je, ik ben daar niet erg sterk in, en misschien zit ik er wel compleet naast, maar ik doe mijn best…".
Wijs niet met het vermanende vingertje, maar doe uw best en plaats u op dezelfde hoogte als uw kinderen. Dat getuigt van meer respect dan de allesweter uit te hangen, want vaak maskeert zo'n houding alleen maar schaamte.

Aarzel ook nooit om over uw eigen ervaringen te praten, zij het een beetje discreet. Het gaat er daarbij niet om uw vroegere of huidige seksleven bloot te leggen, maar een stukje uw eigen verhaal te brengen en uw kinderen de hinderpalen te besparen die u indertijd zelf hebt ervaren. Bijvoorbeeld: "Een vriendin van mij is seropositief, en dat heeft me zwaar geschokt". Of nog: "Ik heb negatieve seksuele ervaringen gehad toen ik zo oud was als jij, en ik wil niet dat jij ook zoiets meemaakt".

Op die manier brengt u een groot stuk van uw eigen verhaal in het gesprek en zult u zich veel meer betrokken voelen. Daardoor zal uw kind ook beter naar u luisteren en komt u een heel stuk geloofwaardiger over.

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 22/08/2011
Origineel artikel geschreven door op 08/08/2006

Vindt u het artikel interessant?
 

Meer weten