Hoe kunnen we de wonden uit onze kindertijd helen?

Hoe moeten we te werk gaan om het kind in ons te genezen?

Het komt erop aan om pijnlijke herinneringen uit onze kindertijd naar boven te halen om onszelf te troosten en moed in te spreken om volwassen te worden. Over het algemeen vraagt de psycholoog ons om de verschillende delen van onszelf met elkaar in dialoog te laten treden. Als het kind bijvoorbeeld in uw herinnering huilt, zal hij vragen: "Wat zou u, als volwassene, zoals u nu vandaag bent, doen met dat kind om het te troosten? Zou u het in uw armen nemen, ertegen praten, zijn hand vastnemen?" Het gaat dus om een soort bemoederen van het ik. De Lifespan Integration (1) wil ook elke herinnering een nieuwe plaats geven in uw verhaal, in uw geschiedenis, zodat het er beter in geïntegreerd is...

Kevin LLuch, een psycholoog die werkt met het kind in ons, getuigt

Het bijzondere aan Lifespan is dat er door zo te werken een ik wordt gecreëerd dat centraal staat in het nu en dat veel sterker is. Dat ik gaat terug naar het verleden en brengt er stukken van onszelf van mee die gekwetst gebleven zijn. De therapie stimuleert de ontwikkeling van een positief, sterk ik, en dat geeft ons een gevoel van geweldige coherentie in onze levensloop. Al die herinneringen uit het verleden hebben ons in staat gesteld om te bereiken wat we nu zijn. Deze methodes hebben vaak ook een heel gunstige invloed op bepaalde lichamelijke problemen zoals fibromyalgie of chronische vermoeidheid.

(1) Het Franse 'Institut Européen de Thérapies Somato Psychiques'(IETSP) organiseert opleidingen in Lifespan Integration. Meer daarover op de Franse website www.ietsp.fr

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 02/11/2009