Hoe kunnen de kinderen beschermd worden wanneer de ouders uit elkaar gaan?

Hoe kan men het kind geruststellen?

Het eerste dat men een kind moet vertellen, is dat de liefde tussen de ouders kan afnemen, maar dat de liefde van de ouders voor het kind eeuwigdurend is: "We zullen allebei altijd van u blijven houden". Uiteindelijk heeft het kind het geluk twee ouders te hebben, ook al kunnen ze jammer genoeg niet meer onder hetzelfde dak leven.

Een ander fundamenteel element houdt in dat het kind op geen enkele manier verantwoordelijk mag gesteld worden voor de scheiding: het kind kan zich schuldig voelen omdat het er niet in geslaagd is zijn ouders bij elkaar te houden. Men moet het kind dus uitleggen dat het niet verantwoordelijk is voor de scheiding en dat het ook niet kan beslissen over een verzoening. Dat hoort niet tot het domein van een kind en het is belangrijk dat een kind dat zo snel mogelijk weet en aanvaardt.

Weten dat een scheiding definitief is, is voor een kind enigszins geruststellend. Men mag een kind niet wijsmaken dat de ouders zich misschien met elkaar zullen verzoenen ("we gaan nog een tijdje nadenken…"), alleen maar om de schok voor het kind te verzachten.

Het is ten slotte zeer belangrijk dat het kind zijn gevoelens, zijn verdriet, maar ook zijn woede of ontgoocheling kan uitdrukken. Hoe ouder het kind, hoe moeilijker het voor de ouders is om zijn gevoelens te ontcijferen: ze moeten dus bereid zijn om te luisteren en om de kinderen aan te moedigen om te praten.

Bijgewerkt door Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste op 29/11/2011
Créé initialement par Isabelle Eustache, gezondheidsjournaliste le 11/05/2009

Bronnen: Interview van dr. Paul Bensussan. Dr. Paul Bensussan is psychiater, erkend deskundige aan het Franse Hof van Cassatie en afgestudeerd in de klinische seksuologie.