Hoe helpen wij kinderen van hun verlegenheid af?

Geüpdatet door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 14/07/2016 - 10h14
-A +A

PUB

Zijn kind niet overbeschermen

Naast de woorden die u als ouder gebruikt, speelt de ouderlijke houding een misschien nog belangrijkere rol.

Een kind van wie u denkt dat het verlegen is, mag u niet overbeschermen.

Dat zou het tegengestelde effect hebben van wat u wil bereiken. Heel wat ouders, die nochtans menen goed te handelen, gaan hun kind beschermen tegen de verlegenheid zodat het kind er niet onder gaat lijden.

"Ik heb hem niet ingeschreven voor de pianoles, omdat ik weet dat hij schrik zal hebben om te spelen, zelfs in aanwezigheid van zijn leraar." Door niet aan dergelijke activiteiten deel te nemen, zal de schrik nog verergeren in plaats van te verminderen.

Daardoor wordt het kind bijna gedwongen om te denken "Als ik geen pianoles kan volgen, moet ik echt wel onbekwaam zijn om anders te zijn dan verlegen. Er is dus geen enkele mogelijkheid om te strijden tegen die verlegenheid. Ik moet ermee leren leven. Mijn ouders hebben gelijk, het zou verschrikkelijk geweest zijn om pianoles te volgen. Gelukkig hebben ze mij niet ingeschreven, het zou een lijdensweg geweest zijn."

Op die manier wordt het kind dus bevestigd in zijn statuut, dat hij gaat beschouwen als iets dat onherstelbaar is. En erger nog, men laat hem geloven dat de wereld gevaarlijk en vijandig is, dat de mensen over hem oordelen, dat het leven moeilijk is en dat hij gelijk heeft dat hij op afstand blijft en zich opsluit. Dit is een zeer negatieve onderliggende boodschap die wel eens levenslang in zijn gedachten zou kunnen blijven spoken.

Een ouder, die zijn opvoedersrol correct wil spelen, gaat zijn kind dus eerder aanmoedigen om zijn angst te overwinnen en het helpen om zijn doel te bereiken. Het gaat er niet om het kind te dwingen dingen te doen die hem vreselijk lijken, maar om de moeilijkheidsgraad van de situaties geleidelijk aan op te drijven. Elke kleine stap vooruit brengt het kind dichter bij zijn doel.

Moedig het kind dus aan om zijn angst te overwinnen door naar hem te luisteren, door zijn angst te aanvaarden en door nooit met de situatie te spotten. Ga dan verder met praktische oefeningen, zoals bijvoorbeeld voor u een gedicht opzeggen of op straat iemand aanspreken om het uur te vragen. Zo gaat uw kind zijn verlegenheid overwinnen. En denk eraan, bij elke kleine vooruitgang horen gelukwensen.

De dag waarop u uw kind hoort zeggen "Weet je, toen ik jouw leeftijd had, voelde ik mij ook verlegen", zal u begrijpen dat u de strijd gewonnen hebt.

Initialement publié par Dr. Catherine Solano le 14/08/2007 - 00h00 et mis à jour par Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste le 14/07/2016 - 10h14
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB