Hoe genezen van een spierblessure?

Van alle lichaamsweefsels is de spier ongetwijfeld de vreemdste. Ze is bestand om te weerstaan aan ongelooflijke spanningen. Toch kan ze het soms begeven in alledaagse omstandigheden.

• Hoe reageren op een spierblessure?
• Bij spierblessures wordt... ongeduld beloond

Hoe reageren op een spierblessure?

De meeste sporters kennen dat pijnlijke gevoel wel: de 'dolksteek' die ze plots voelen tijdens een min of meer brutale inspanning. In geval van spierblessures, bestaan er trouwens geen wondermiddelen. Men heeft lange tijd het systeem van Andrivet gebruikt om de ernst van een spierblessure te bepalen: overbelasting, contractuur, verrekking, scheur. De gebruikte termen zijn duidelijk en geven weer wat de patiënt heeft meegemaakt. Het systeem van Andrivet maakt het jammer genoeg niet mogelijk om een aantal essentiële begrippen nauwkeurig te omschrijven. We denken daarbij aan de intensiteit van de pijn, de snelheid van het consolidatieproces of de kans op recidieven. Men vindt er ook niet veel van terug op de beelden verkregen via echografie.
Daarna heeft men het onderscheid proberen te maken op basis van de grootte van het letsel. Men ging er namelijk van uit dat de genezing van een spierscheur van 4 centimeter sowieso tweemaal zolang duurde als van een spierscheur van 2 centimeter. In werkelijkheid is niets minder waar. Men stelt soms zelfs vast dat het moeilijker is van een pijnlijk plekje te genezen dan van een scheur van meerdere spiervezels of van een ganse spierbundel. Kortom, ondanks alle mogelijke pogingen om spierletsels in te delen, beschikt men nog steeds niet over betrouwbare diagnostische criteria om de verschillende genezingsstappen en het risico op recidief van spierblessures te voorspellen. Men heeft daarentegen een enorme vooruitgang geboekt wat de behandeling van de letsels betreft.

Bij spierblessures wordt... ongeduld beloond

Vroeger werd rust voorgeschreven. Men steunde hoofdzakelijk op het werk van Studisky, van wie een van de onderzoeken bestond uit het wegnemen van een spier van een levende rat, en de spier helemaal af te breken alvorens ze in het originele spieromhulsel terug te plaatsen. Hieruit bleek dat de natuur zeer snel opnieuw haar gang ging. De spier herstelde zichzelf en enkele weken later, was er bij de rat niets meer van de operatie te merken. In geval van spierblessures, kwam het er toen dus op aan zich rustig te houden om het herstelproces niet te verstoren. Deze theorie leidt tegenwoordig echter tot veel twijfels. Wat het onderzoek van Studisky betreft, stellen de specialisten onder meer vast dat de ratten tijdens de herstelfase niet geïmmobiliseerd waren, dat ze vrij waren in hun bewegingen en dat ze zich die beweging ook helemaal niet ontzegden. Het herstel van de spier gebeurt dus spontaan. Dit herstel kan nochtans bevorderd worden door het behoud van een zekere mate van fysieke activiteit, en dat meteen vanaf het begin van de herstelfase! Volgens recent onderzoek, ziet het er zelfs naar uit dat de eerste week na het oplopen van het letsel essentieel is. Rustige oefeningen kunnen helpen om de bloeduitstorting te verminderen en de genezing te bespoedigen. Ligstoel en zetel zijn dus geen goede therapeutische hulpmiddelen in geval van spierblessures. De patiënt moet blijven bewegen en trainen. "Binnen de pijngrens!", zeggen de artsen.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist, met de hulp van Arnaud Bruchard op 12/04/2010