Het syndroom van Gougerot-Sjögren: wat is het?

Het Syndroom van Gougerot-Sjögren is een zeldzame ziekte die niet levensbedreigend is, maar die wel voor heel wat lijden en verwikkelingen kan zorgen die de levenskwaliteit behoorlijk aantasten.

• Droge mond en droge ogen
• Een moeilijke diagnose
• Geen standaardbehandeling
• Mond- en tandverwikkelingen
• Oogproblemen

Droge mond en droge ogen

Het gaat om een auto-immune ziekte die de exocriene klieren aantast, vooral die klieren die speeksel en traanvocht produceren. Dat vertaalt zich meestal in een droge mond en droge ogen. Maar het Syndroom van Gougerot-Sjögren kan ook verantwoordelijk zijn voor pulmonaire, neurologische, nier- en gewrichtsaandoeningen.

De ziekte brengt het leven van de patiënt niet in gevaar, maar ze kan het leven van de patiënt wel bemoeilijken, vooral op het vlak van levenskwaliteit, maar ook door hevige pijnen.
Het is een zeldzame ziekte, ze komt voor bij ongeveer twee personen op de 1.000.
Negen op de tien patiënten zijn vrouwen. De aandoening kan op elke leeftijd opduiken, maar meestal uit het syndroom zich rond de leeftijd van vijftig jaar.

Een moeilijke diagnose

De diagnose van het syndroom is moeilijk te stellen en er zijn heel wat patiënten die lang, gemiddeld vijf jaar, niet weten wat de oorzaak is van hun problemen. Maar de gevolgen van de ziekte zijn wel pijnlijk en invaliderend. Het tekort aan traanvocht heeft een vernietigend effect voor de ogen, terwijl de onvoldoende productie van speeksel catastrofale gevolgen heeft voor de mond en ook snel voor tandschade zorgt, voor pijnlijke letsels aan de mondslijmvliezen en ook slikstoornissen en spijsverteringsproblemen.
De algemeen droogheid gaat vaak gepaard met gewrichtspijn en heeft ook gevolgen voor andere organen (longen, pancreas, het centraal en perifeer zenuwstelsel, enz. )
Het risico op een lymfoom neemt toe en een kind met een moeder die het syndroom heeft, heeft een verhoogd risico op hartafwijkingen. Tenslotte kampen patiënten met dit syndroom ook met andere auto-immune ziekten zoals reumatoïde polyartritis, lupus of sclerodermie.
Het syndroom gaat ook nog eens gepaard met extreme vermoeidheid.

Al die verwikkelingen maken dat de interventie van verschillende specialisten noodzakelijk is en dat er multidisciplinaire consultaties zouden moeten zijn, maar die zijn helaas een zeldzaamheid.

Bovendien laat de erkenning van de ziekte en het onderzoek ernaar heel wat te wensen over.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 02/10/2006 - 23:00

Bronnen: Persdossier van de Association Française du Gougerot-Sjögren et des syndromes secs, maart 2006.