- Favorieten
-
Delen
Naar een vriend sturenNAAR EEN VRIEND STUREN close
Boodschap ter attentie van de internetbezoeker die zijn formulier invult
Het metaboolsyndroom: een buikje en niet genoeg fysieke activiteit - Afprinten
-
- Raadplegingen (2564)
- Commentaren (0)
Het metaboolsyndroom: een buikje en niet genoeg fysieke activiteit
Een buikje hebben en weinig fysiek actief zijn, kunnen wijzen op een metaboolsyndroom. Maar wat is dat syndroom en wat kan men eraan doen? Een overzicht van wat u moet weten over het metaboolsyndroom, soms ook 'syndroom van de dikke buik' genoemd.
- Het syndroom van de dikke buik
- Het metaboolsyndroom
- Bestrijd het metaboolsyndroom: verander van levenswijze
Het syndroom van de dikke buik
Wanneer iemand met een sedentair leven, last heeft van overgewicht in de buikstreek, moet zeker aan een metaboolsyndroom gedacht worden. Dat zijn inderdaad de twee elementen die bijdragen tot dat syndroom, waarvan de definitie zeer nauwkeurig omschreven is, vermits het syndroom overeenkomt met de aanwezigheid van sommige stoornissen die gemakkelijk op te sporen zijn via klinisch en biologisch onderzoek: buikomtrek, meting van de bloeddruk, de glykemie (suikergehalte in het bloed), de triglyceriden en het gehalte 'goede' cholesterol (HDL) in nuchtere toestand.
Het metaboolsyndroom
De diagnose van een metaboolsyndroom is gebaseerd op de vijf net genoemde parameters. Er wordt van een metaboolsyndroom gesproken vanaf het ogenblik dat drie van de vijf parameters een bepaalde waarde overschrijden:
- Een buikomtrek vanaf 102 cm bij mannen en 88 cm bij vrouwen.
- Een HDL-gehalte lager dan 0,40 g/l bij mannen en 0,50 g/l bij vrouwen.
- Een triglyceridengehalte hoger dan 1,50 g/l.
- Een bloedsuikerspiegel in nuchtere toestand hoger dan 1,10 g/l.
- Een bloeddruk hoger dan 130/85 mmHg.
Een sedentair leven en het overgewicht dat specifiek voorkomt in de buikstreek (androïde type) en dat vastgesteld wordt door een eenvoudige meting van de buikomtrek, zijn dus de twee belangrijkste factoren die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van een metaboolsyndroom. De behandeling is hoofdzakelijk gebaseerd op het corrigeren van beide factoren: een dieet en fysieke activiteit. Beide maatregelen hebben een positieve impact op de andere elementen van het metaboolsyndroom, namelijk de bloeddruk, de glykemie (diabetes) en de cholesterol.
Dit artikel maakt deel uit van het dossier Een buikje bij vrouwen
