Het ABC van krachttraining

Spiertraining en woordenschat

Bij het versterken van de spieren moeten verschillende variabelen gecontroleerd worden. Niet alleen de gewichten, maar ook het aantal keren dat de oefening herhaald moet worden, de lengte van de series, de hersteltijd en de oefening zelf. Zo onderscheidt men zes trainingen, al naargelang de spiercontracties:
1/ concentrisch: oefeningen waarbij de spier verkort en de twee aanhechtingspunten van de spier dichter bij elkaar komen te liggen zoals bijvoorbeeld de biceps wanneer men de elleboog plooit.
2/ excentrisch: oefeningen waardoor de spier langer wordt en de aanhechtingspunten verder van elkaar af komen te liggen.
3/ isometrisch: De spier verkort niet en is er geen verplaatsing van een lichaamsdeel. Men blijft bewegingloos bij het aanhouden van de inspanning met een belasting die bepaald wordt door de trainer. Bij zware inspanningen (maximaal en supramaximaal) houdt men het niet langer vol dan 3 à 4 seconden. Bij lichtere belasting kan men tot 20 seconden gaan. Langer dan dat wordt de inspanning niet als lonend omschreven omdat de statische inspanning de bloedcirculatie hindert.
4/ auxotonisch: oefeningen waarbij de spieren afwisselend korter en langer worden. Deze contracties worden het vaakst getraind bij atleten die aan krachttraining doen.
5/ statisch-dynamisch: oefeningen waarbij isometrische contracties (2 à 3 seconden) afgewisseld worden met concentrische 'explosieve' contracties.
6/ pliometrisch: oefeningen: excentrische contracties worden meteen gevolgd door concentrische contracties. De energie die opgeslagen wordt tijdens de excentrische fase wordt gebruikt tijdens de concentrische fase.

Artikel gepubliceerd door Gilles Goetghebuer, gezondheidsjournalist op 06/05/2008