Hersenen en hersentumoren: achterhaalde opvattingen

Gepubliceerd door Brigitte Bègue, gezondheidsjournaliste op 08/02/2016 - 09h23
-A +A

PUB

Een hersentumor laat letsels na

Juist en fout. Alles hangt af van de hersentumor, maar we weten nu dat de hersenen een sterk zelfherstellend vermogen en een grote plasticiteit hebben. Prof. Duffau: «Niets ligt eens en voorgoed vast in onze hersenen, alles is soepel en vatbaar voor aanpassing».

Bij tumoren die zich langzaam ontwikkelen zoals een laaggradig glioom is er bijvoorbeeld door de interactie tussen de complexe neuronale circuits een enorme compensatie mogelijk. Dat verklaart waarom patiënten met substantiële letsels toch een normaal leven kunnen leiden. Toch is het beter dat deze gliomen worden verwijderd voor ze kwaadaardig worden, dat er met andere woorden in een heel vroeg stadium wordt ingegrepen. Prof. Duffau heeft meer dan 600 patiënten geopereerd uit alle leeftijdsgroepen. Het aantal patiënten dat letsels aan de operatie overhield, bedroeg minder dan 1%. Vóór de ontwikkeling van de awake craniotomie was dat nog 15 tot 20%.

In de achttien jaar dat hij deze techniek nu toepast, is de levensverwachting van zijn patiënten ook verdubbeld: «Door de twee hersenhelften heen lopen witte vezels. Die vezels mag je tijdens een operatie zeker niet doorknippen om letsels te voorkomen».

Alle hersenen zijn anders

Juist.  Dankzij de medische beeldvorming en meer bepaald MRI beginnen de hersenen hun geheimen prijs te geven, al weten we nog lang niet alles. Vóór de ingreep brengt prof. Duffau de hersenen van elke patiënt echt in kaart om te zien welke weg hij moet nemen en zo te verhinderen dat de patiënt verlamd raakt of zijn spraakvermogen verliest: «Onze hersenen zijn allemaal anders. De gemeenschappelijke basis bij alle breinen is het neuronale skelet. Hoe dieper je in dat neuronale skelet gaat, hoe groter de gelijkenissen. Maar naarmate je meer naar de buitenkant gaat, naar de cortex dus, nemen de verschillen toe. Het is zoals een boom: hoe verder je van de stam weg beweegt, hoe meer je kunt snoeien en je de boom zo de vorm kunt geven die je wil. Maar als je de hoofdtakken of zelfs de stam snoeit, zal de boom niet meer teruggroeien. Het is hetzelfde met de hersenen. Dat is meteen ook de grens van hun plasticiteit. De hersenen kunnen zich maar herorganiseren als er parallelle netwerken bestaan die zich kunnen herverdelen. Enkele millimeters weefsel te veel wegnemen, kan alles in gevaar brengen».

De neurochirurg werkt zo precies dat hij aan een van patiënten die vijf talen sprak vóór de operatie vroeg hoeveel talen er wou behouden. Ze koos er drie.

Gepubliceerd door Brigitte Bègue, gezondheidsjournaliste op 08/02/2016 - 09h23

Interview met Prof. Hugh Duffau, neurochirurg en oncoloog aan het UZ van Montpellier. Auteur van "L’erreur de Broca : pour en finir avec 150 ans d’erreurs sur le cerveau", uitg. Michel Lafon.

Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB