Hersenbloeding

Beroerte of attaque; bloeding in de hersenen, ontstaan door een scheuring in de wand van een bloedvat, meestal op basis van slagaderverkalking. Door een ziekelijke verandering in de vaatwand (meestal op basis van atherosclerose), maar ook door verhoogde bloeddruk, kan in de vaatwand een zwakke plek ontstaan.
Hersenbloedingen treden meestal op tussen het veertigste en vijfenveertigste jaar. De plaats van de bloeding is vaak in een van de recht omhoog gaande zijtakken van de middelste hersenslagader (arteria cerebri media) diep in de hersenen, waardoor een groot aantal hersenbanen, die van en naar de schors van de grote hersenen lopen, worden getroffen.
Het ziektebeeld wordt gekenmerkt door een plotseling beginnende bewusteloosheid, die soms wordt voorafgegaan door hevige hoofdpijn. De bloeding kan op elk moment van de dag optreden, zeker ook tijdens actieve bezigheden. Een belangrijk kenmerk is de langzaam blazende en snorkende ademhaling, waarbij het gezicht er opgeblazen en rood uitziet. Door de snelheid van optreden spreekt men van een beroerte.
De aandoening leent zich zelden voor een operatieve ingreep. Door een uitgebreide fysiotherapeutische behandeling kan het herstel van de patiënt in belangrijke mate worden bevorderd.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Medische encyclopedie, rubriek Hersenen, zenuwen