Hartinsufficiëntie bij honden en katten

Iedereen die een hond of een kat heeft, wil natuurlijk dat zijn dier zo lang mogelijk blijft leven. Voorwaarde nummer één is dat het hart gezond is. Als het hart vermoeidheidstekenen vertoont en u herkent ze, kunt u uw dier op tijd laten behandelen en de ontwikkeling van vaak ongeneeslijke ziekten vertragen.

• Het hart: een onmisbare pomp
• Risicodieren
• Hoe kunt u het zieke hart van uw huisdier verlichten?

Het hart: een onmisbare pomp

Het hart van onze honden en katten is een pomp die het bloed naar alle organen van het lichaam stuurt en die voorziet van zuurstof en voedingsstoffen.
Als het hart ouderdomsverschijnselen begint te krijgen of een infectie of een andere aandoening krijgt (vergroting van het hart, verdikking van de hartspier, infarct...), komt de bloedsomloop in het lichaam in het gedrang. Dat leidt tot diverse symptomen zoals zware vermoeidheid, abnormale ademnood na een inspanning, hoesten, bewustzijnsverlies... Het hart bestaat uit twee kamers: de rechter en de linker kamer. De rechter kamer stuurt het bloed naar de longen om er zuurstof te halen. Dat zuurstofrijke bloed komt dan via de rechter kamer terecht in de linker kamer, dat het naar de organen in de buikholte pompt, naar de hersenen... Afhankelijk van de aard van de hartaandoening is het volledige hart aangetast, of slechts een van de twee kamers. Als de rechterkamer niet meer naar behoren werkt, ontstaat er een ophoping van bloed in de bloedvaten die door de buik lopen. Het gevolg is een verhoogde veneuze druk die leidt tot vochtverlies in de buik. Uw hond of kat krijgt dan een gezwollen buik. Als het defect in de linker kamer ligt, ontstaat er een verhoogde druk in bloedvaten van de longen. In dat geval komt er vochtverlies in de longen en zal het dier ernstige ademhalingsmoeilijkheden krijgen.

Risicodieren

Niet alle dieren lopen evenveel risico om een hartaandoening te ontwikkelen. Sommige rassen hebben een aanleg voor bepaalde pathologieën. Dat is het geval met dobbermannen, boxers en cockerspaniëls tussen 2 en 8 jaar. Bij die rassen treedt vaker een vergroting van het hart op die gepaard gaat met een vernauwing van de kransslagader. Cavaliers king charles spaniëls van meer dan 7 jaar lopen dan weer meer risico op degeneratie van de hartwand, waardoor het hart slechter gaat werken. Katten ten slotte hebben vaak last van hypertrofie van het hart, een extreme verdikking van de wanden waardoor de hartkamers verkleinen. Deze problemen kunnen zich voordoen bij katten van alle leeftijden en vooral perzen en kartuizerkatten zijn er heel gevoelig voor.

Artikel gepubliceerd door Anne Pensis, Dierenarts op 21/11/2006