• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Getuigenissen (0)

Hardlopen: kent u de Pose-methode al?

Hardlopen: kent u de Pose-methode al?

Een nieuwe hardlooptechniek, de Pose-methode bestaat sinds het begin van de jaren 2000 en wordt vandaag de dag steeds meer erkent.

De methode stelt voor om eerst het voorste deel van de voet te plaatsen, voor een zachter gevoel en om voordeel te halen uit de zwaartekracht bij het hardlopen.

Hardlopen kan niet zonder techniek

De Pose-methode is gebaseerd op een vrij eenvoudig principe: "je moet lopen alsof je op hete kolen loopt". Dit herinnert ons aan een uitspraak van de legendarische Jesse Owens, toen hem gevraagd werd welke de geheimen waren van zijn buitengewone snelheid. Hij antwoordde: "De piste brandt aan mijn voeten."

De methode werd ontwikkeld door Nicholas Romanov, een ex-atleet (hoogspringen en 110 meter horden), die achteraf actief was als atletiek- en triatlontrainer. Hij was onder meer trainer van nationale teams uit Rusland, Engeland, Mexico en de Verenigde Staten. De methode is ontwikkeld in de jaren 1970. Er zijn heel wat artikels, boeken, videofilmpjes, enzovoort aan gewijd, tot ernstige wetenschappelijke studies toe. De bedoeling van al die publicaties was te achterhalen of deze manier van hardlopen haar belofte waarmaakt en het dubbele voordeel biedt dat ze één: sneller is, en twee: minder risico’s op blessures geeft.

De POSE-methode: aanbevelingen voor hardlopers

Nicholas Romanov heeft een lijst aanbevelingen voor hardlopers opgesteld. Een overzicht:

  1.  Bij elke stap, moet de loper landen op de bal van de voet.

  2.  Het contact met de grond moet zo kort mogelijk zijn. Dat contact moet voorbij zijn nog voordat het lichaamsgewicht op de tenen terechtkomt.

  3.  Het enkelgewricht is praktisch inactief. Het is dus gedaan met het 'afrollen' van de voet.

  4.  De knieën zijn licht gebogen op het ogenblik dat het lichaam recht boven de steunpunten staat.

  5.  Men moet kleine stappen doen.

  6.  Men moet zich concentreren op de 'grip' van de voet en niet op het breken van de schok. Bij elke stap, is het alsof men de voet naar achter wil duwen binnen de schoen.

  7.  De schouders, heupen en enkels blijven constant op een verticale as. De loper moet niet vooroverbuigen en ook niet achterover.

  8.  De armbeweging dient uitsluitend om het evenwicht te behouden en niet om kracht uit te oefenen.

De benadering van de Pose-methode is interessant. Ze wil tijdens het lopen de zwaartepuntschommelingen, die inderdaad een belangrijk energieverlies vertegenwoordigen, zoveel mogelijk beperken. De loper moet dus proberen vooruit te geraken zonder op te springen. Vroeger werd de klemtoon gelegd op de kwaliteit van de aanzet. In dit geval doet zich het omgekeerde voor. Men moet de indruk geven dat men op de baan 'rijdt', zoals op een fiets als het ware.

Maar kan de POSE Methode joggers en hardlopers effectief beschermen tegen de typische blessures? Het antwoord is: niet echt, of toch niet iedereen.

Als we de last die de voeten en de benen in de POSE Methode te dragen krijgen vergelijken met die in de traditionele methode, is er een duidelijk verschil te zien. Maar het lijkt eerder om een andere verdeling van de last te gaan dan om een globale vermindering van de last. De POSE loopmethode voorkomt met andere woorden bepaalde blessures, maar kan er weer andere veroorzaken.

De grootste verdienste van deze methode van hardlopen of joggen is uiteindelijk dat ze aantoont dat er meer dan één manier is om de ene voet voor de andere te zetten. Hardlopers die blessures oplopen, kunnen dus vaak gewoon van techniek veranderen in plaats van het sporten te moeten opgeven...

Bijgewerkt door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 18/03/2015
Origineel artikel geschreven door op 10/08/2009

Vindt u het artikel interessant?