Genitale herpes: hoe herken je de aandoening?

De diagnose van genitale herpes

De letsels aan de vulva en de andere symptomen zijn heel indicatief, maar de diagnose wordt telkens bevestigd door een biologische analyse. Via de kweek van de cellen kan het virus geïdentificeerd worden en kan ook worden bepaald voor welke antivirale middelen het gevoelig is. De uitslag van het onderzoek is binnen 1 tot 4 dagen bekend.

De behandeling van genitale herpes

Om een maximaal effect te hebben moet er zo vroeg mogelijk worden ingegrepen, dat wil zeggen meteen bij de eerste tekenen van de aanval. De behandeling gebeurt met valaciclovir. Het middel moet één keer per dag worden ingenomen, gedurende 10 dagen. Bij minder ernstige opflakkeringen hoeft het middel maar 5 dagen te worden genomen. Let wel: antivirale middelen voor locaal gebruik op basis van aciclovir (de stof waaruit valaciclovir wordt gewonnen) zijn maar beperkt doeltreffend en dus niet aan te raden.

De behandeling kan ook preventief zijn. De infectie keert in heel wat gevallen herhaaldelijk terug. Geschat wordt dat gemiddeld één op de zes patiënten 6 aanvallen per jaar te verwerken krijgt. In dat geval ziet de behandeling er als volgt uit: valaciclovir aan de halve dosis gedurende 6 maanden, vaak ook langer. Stop de behandeling nooit vroeger dan aanbevolen. Dat verhoogt het risico op nieuwe aanvallen van genitale herpes.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 08/08/2006

Bronnen: Panorama du Médecin, 22 mei 2006.