Fyto-oestrogenen: heel bijzondere plantenbestanddelen

Gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 29/03/2005 - 00h00
-A +A

Het AFSSA (Agence française pour la sécurité sanitaire des aliments, Frans Agentschap voor Voedselveiligheid) heeft onlangs een rapport gepubliceerd over de effecten van fyto-oestrogenen (ook wel plantenoestrogenen genoemd). Het is vrij alarmerend en nuanceert enkele deugden die vandaag worden toegeschreven aan deze zo bijzondere plantenbestanddelen...

De term 'fyto-oestrogenen' slaat op verschillende plantaardige moleculen die een verschillende structuur hebben die echter wel verwant is met die van oestradiol (één van de belangrijkste vrouwelijke geslachtshormonen). De leiders van deze grote familie zijn de soja-isoflavonen, die verwerkt worden in tal van voedingssupplementen. Doordat ze eenzelfde structuur hebben, kunnen ze een vergelijkbaar hormonaal effect uitoefenen op de vrouwelijke hormonen. De realiteit is echter complexer, en vandaag hebben fyto-oestrogenen een vrij dubbelzinnig imago: enerzijds dat van 'endocriene verstoorder' (een vlag die een ruime lading dekt), anderzijds dat van stof met heilzame effecten, zoals onder meer gebleken is uit grote epidemiologische studies in Azië. Vandaar dat het tijd werd om een grootschalig onderzoek te verrichten. Het AFSSA waagde zich aan dit monnikenwerk...

Soja... en de rest

Zo werden meer dan 1.500 gepubliceerde en gevalideerde wetenschappelijke studies geanalyseerd. Fyto-oestrogenen zitten in allerlei eetwaren. Ze zijn van nature aanwezig in sommige baby- en kindervoeding op basis van soja-eiwitten en in sojaproducten (tofu, tonyu of "sojasap", nagerechten op basis van soja, sojamelk). De voedingsindustrie gebruikt ze bewust in hoge concentraties in voedingssupplementen voor menopauzale vrouwen. Er zijn zes moleculenfamilies geïdentificeerd die aanspraak kunnen maken op de benaming "fyto-oestrogenen". De meeste literatuurgegevens hebben namelijk betrekking op één enkele familie: die van de isoflavonen, moleculen die in grote hoeveelheid aanwezig zijn in soja. Maar ook hop bijvoorbeeld bevat moleculen uit die familie: de zogenaamde lignanen.

Minder dan 1 mg/dag bij ons

De traditionele westerse voeding bevat geen soja, waardoor de gemiddelde dagelijkse inname van isoflavonen zeer gering is: minder dan 1 mg/dag. De matige introductie van sojaproducten in het westerse eetpatroon doet die inname met 1.000 tot 10.000 keer stijgen, maar ze blijft al bij al toch lager dan in de Aziatische landen. Bij inname van voedingssupplementen zou het verbruik even hoog kunnen liggen als in Azië of zelfs hoger.

Gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 29/03/2005 - 00h00 Bron: http://www.afssa.fr
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Soja en soja-isoflavonen, een bedreiging voor het sperma? Geüpdatet op 02/09/2008 - 00h00

Mannelijke onvruchtbaarheid kan verschillende oorzaken hebben. Voeding lijkt daarbij geen onschuldige rol te spelen. Volgens Amerikaanse onderzoekers, zouden soja en isoflavonen uit soja de kwaliteit van het sperma kunnen aantasten…

Meer artikels