Fruit met glans in de kijker

Volgens een heel uitgebreide studie die in de Verenigde Staten werd uitgevoerd, beschermt regelmatig fruit eten tegen de ontwikkeling van leeftijdgebonden maculopathie, een oogziekte die het risico van blindheid doet toenemen.

• Verpleegsters en artsen
• Een beleid dat vruchten afwerpt
• Geen invloed van de supplementen

Leeftijdgebonden maculopathie is de belangrijkste oorzaak van gezichtsverlies bij personen van meer dan 65 jaar. Op dit moment is geen enkele beschikbare behandeling voldoende efficiënt om de ontwikkeling ervan te remmen. Daarom ligt de nadruk in deze materie vooral op preventie. Die preventie bestaat uit supplementen van antioxiderende vitaminen en mineralen, een strategie die klinisch werd bepaald. Recent onderzoek heeft met name het interessante potentieel aangetoond van bepaalde micronutriënten, gewoonlijk in hoge doses. Dat is het geval voor vitamine C, vitamine E, bètacaroteen en zink of nog luteïne en zexanthine, dat we volop vinden in spinazie, kolen en gele/oranje vruchten. Maar over de vraag of de plantaardige bron of de tablet het actiefst is, tasten we nog helemaal in het duister. Een team van Amerikaanse onderzoekers lichtte onlangs een tip van de sluier op.

Verpleegsters en artsen

Vanuit Boston hebben ze het effect van antioxiderende vitamines en carotenoïden (de gekleurde pigmenten van gele/oranje/rode fruitsoorten en groenten) en fruit en groenten op de ontwikkeling van de ziekte getest bij 77 562 vrouwen en 40 866 mannen. De vrijwilligers waren bij het begin van de studie minstens 50 jaar en werden respectievelijk voor de vrouwen en de mannen gedurende 18 en 12 jaar gevolgd. Tussen 1980 en 1994 moesten de mannen drie keer en de vrouwen vijf keer voedingsvragenlijsten invullen voor de onderzoekers en informatie verschaffen over de eventuele inname van vitamine- en mineralensupplementen. Een werk van lange adem waarover pas nu een verdict uit de bus komt…

Artikel gepubliceerd door Nicolas Rousseau, diëtist en voedingsdeskundige op 29/06/2004

Bronnen: Bron: Arch. Oftalmie 2004;122:883-892.