Evenwichtsapparaat

3. Evenwichtsstoornis

Onder een evenwichtsstoornis verstaat men elke stoornis die het evenwichtsorgaan in zijn werking belemmert. Het aangrijpingspunt kan verschillend zijn, bijvoorbeeld in het evenwichtsapparaat zelf, in het centraal zenuwstelsel en in het bewegingsapparaat, waarbij bijvoorbeeld verslapping van de spieren rond de gewrichten optreedt.Het eerste verschijnsel van een evenwichtsstoornis is duizeligheid. Deze kan ontstaan doordat de in de hersenen binnenkomende informatie van de verschillende bij het handhaven van het evenwicht betrokken organen onderling niet met elkaar overeenstemt.Er kan geen correctie optreden van de gestoorde waarneming en men krijgt het gevoel dat hetzij de omgeving ten opzichte van zichzelf of het lichaam ten opzichte van de omgeving draait.Bij een geringe stoornis kan een correctie nog wel worden uitgevoerd, bij een sterkere stoornis (ernstige ontsteking, letsels, bloedingen) worden de correcties met een te grote vertraging uitgevoerd en is de samenwerking met het evenwichtsorgaan, de ogen en het bewegingsapparaat onvoldoende, tot de patiënt ten slotte zijn rechtopgaande houding in het geheel niet meer kan bewaren.

Bronnen: Medica Press

Deze fiche maakt deel uit van de gids Gids Ziekten en aandoeningen, rubriek Hersenen, Zenuwen, Geheugen, Geestesgesteldheid, Slaap