Europa bestrijdt jodiumtekorten beter buiten dan binnen zijn grenzen!

Jodiumtekort ligt aan de basis van mentale problemen, krop, kindersterfte, hypothyreoïdie en hyperthyroïdie, die alle kunnen worden voorkomen door middel van jodiumsupplementen. Dit probleem blijft echter actueel, aangezien 2,2 miljard mensen in de wereld met een jodiumtekort lijkt te kampen. Ook Frankrijk blijft niet gespaard.

Om de balans op te maken van het jodiumtekort in West- en Centraal-Europa kwamen in september 2002 heel wat experts samen in Zweden. Ze besloten dat in vijftien landen (Oostenrijk, Bosnië, Bulgarije, Kroatië, Cyprus, Tsjechië, Finland, Macedonië, Nederland, Polen, Portugal, Slovakije, Servië, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk) voldoende jodium werd genomen (zoals blijkt uit het gemiddelde jodiumgehalte van + 100 µg/l) en dat waarschijnlijk hetzelfde gold voor IJsland, Luxemburg, Noorwegen en Zweden.In heel wat landen (Frankrijk, België, Denemarken, Duitsland, Griekenland, Hongarije, Italië, Ierland, Montenegro, Roemenië, Slovenië, Spanje, Turkije en waarschijnlijk Albanië) werd een tekort aan jodium vastgesteld (-100 µg/l). Dat zou dus betekenen dat 60% van de 600 miljoen personen in deze landen te weinig jodium zouden hebben.De preventieve maatregelen zijn in de meeste Europese landen zwak. Dit is dus een nationale verantwoordelijkheid. De onderschatting van deze jodiumtekorten en de heterogeniteit van de wetgeving op jodiumsupplementen in de voeding vormt waarschijnlijk een verklaring voor deze ongelijkheid. Aangezien vrijwillig gebruik van zout dat werd verrijkt met jodium niet volstaat om het tekort voldoende aan te vullen, moet er aan andere middelen worden gedacht om het gehalte aan te vullen. Waarschijnlijk liggen de hoge kost van jodiumhoudend zout in bepaalde landen en het feit dat het grote publiek het belang van dit probleem onvoldoende kent, ten grondslag aan de slechte reactie van consumenten op jodiumsupplementen. Er moeten middelen worden ontwikkeld om die medewerking van de bevolking te verbeteren. Ook de voedingsspecialisten, schildklierspecialisten en volksgezondheidsdiensten moeten hier een rol spelen en waarschijnlijk moet ook worden geijverd voor de oprichting van een Nationaal Comité voor jodiumsupplementen. De auteurs besluiten dat het verrassend is dat Europa heel wat fondsen vrijmaakt om het jodiumtekort in de ontwikkelingslanden aan te pakken, terwijl het aan zijn eigen probleem helemaal niets doet!

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 20/05/2003

Bronnen: Vitti P. et coll., Lancet, 361: 1226, 2003.