• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    0 mening
  • Commentaren (0)

Enuresis nocturna: de plaswekker is efficiënt

Enuresis nocturna: de plaswekker is efficiëntEnuresis is onvrijwillig en onbewust, meestal 's nachts, lozen van urine (mictie) bij een kind dat zindelijk zou moeten zijn en geen letsel van de urinewegen vertoont . In vergelijking met de medicamenteuze behandeling blijkt de techniek met de plaswekker - een soort reëducatie - doeltreffender te zijn.

Enuresis is een functionele stoornis van de controle van de urinelozing. Deze aandoening komt frequent voor bij 5 à 10% van de kinderen van 7 jaar en bij ongeveer 1% van de kinderen van 8 jaar. Ze onderscheidt zich van de incontinentie, waarbij het kind noch overdag noch 's nachts zindelijk is. Het onderliggende mechanisme blijft onopgehelderd. Er werd een psychosomatische oorzaak voorgesteld, d.w.z. in relatie met relationele en affectieve moeilijkheden, een klimaat van familiale spanning, een moeder die te veeleisend is met betrekking tot het verwerven van de zindelijkheid. Een hormonaal mechanisme werd eveneens aangehaald, een stoornis van de secretie van het antidiuretisch hormoon 's nachts, wat zou leiden tot een overmatige vulling van de blaas 's nachts.

Welke oplossingen ?

De behandeling van enuresis vereist de actieve deelname van het kind. Voor een goede controle van de urinelozing moet men het kind alle mogelijke anatomische en fysiologische uitleg geven. Men zal het kind betrekken bij de geboekte vooruitgang, eventueel met behulp van een agenda. Luiers zijn niet aangeraden, omdat ze het kind in een regressieve situatie houden. Men moet de schuldgevoelens bij het kind wegwerken, men mag het kind niet vermanen noch straffen en er vooral niet de spot mee drijven. Bij het oudere kind is het soms nuttig het veranwoordelijkheidsgevoel aan te kweken en te vragen 's morgens het bed terug op te maken als het 's nachts in bed heeft gewaterd…

Er zijn verschillende types opvang. In elk geval moet men de huisarts raadplegen, die zo nodig zal doorverwijzen naar een specialist om een urologische aandoening uit te sluiten. In geval van enuresis door een immature blaas (persisterende zeer contractiele infantiele blaas, vaker bij meisjes) kan men een beroep doen op zindelijkheidstraining van het kind in een dienst van urodynamica. Een medicamenteuze behandeling (imipramine) kan de overdreven contractiliteit van de blaasspier verminderen. In andere gevallen kan een licht gedoseerde antidiuretische hormonale behandeling voorgeschreven worden. Er bestaat eveneens een apparaat, de zgn. "plaswekker", dat men onder de lakens brengt en dat begint te rinkelen zodra er contact is met druppels urine. Andere apparaten kunnen geplaatst worden in een speciale broek. Het kind wordt dan snel gewekt, wat de tijd laat om naar het toilet te gaan. In ernstige gevallen kan psychotherapie ingesteld worden.

Betere reëducatie met plaswekker

In een recente studie werd de doeltreffendheid van de verschillende opvangtechnieken vergeleken. Hoewel medicaties efficiënt zijn, blijkt dat hun doelstreffendheid verdwijnt zodra ze stopgezet worden. Bovendien kunnen ze bijwerkingen veroorzaken en is voorzichtigheid geboden. De resultaten pleiten dus voor de mechanische alarmklok, die veilig en efficiënt is. Deze techniek is echter niet geschikt in bepaalde gezinnen want ze vereist meerdere maanden continu gebruik. In ieder geval moeten ouders en kinderen actief betrokken worden bij de keuze van de behandeling.

Artikel gepubliceerd door op 26/12/2001

Bronnen: Evans J.H.C., B.M.J., 323 : 1167-1169, 2001.

Vindt u het artikel interessant?