En als spasmofilie nu eens niet bestond?

Spasmofilie komt op het eerste gezicht zeer veel voor. Ze wordt meestal behandeld met magnesium-, calcium- of vitaminesupplementen. En toch ontkennen de meeste psychiaters het bestaan van deze ziekte…

• Wat zijn de symptomen?

Wat zijn de symptomen?

Spasmofilie verloopt in aanvallen met zeer uiteenlopende symptomen: kriebelingen, stramme handen en voeten, krampen, spiersamentrekkingen, hoofdpijn, een benauwd gevoel in de keel, een gevoel van beklemming, duizeligheid, nervositeit, angst, zware vermoeidheid, hyperventilatie, beven, zweten,…

Als zoveel mensen klagen over deze zeer onaangename symptomen, waarom erkennen de psychiaters de ziekte dan niet? Vooral omdat de beschrijving van spasmofilie overeenkomt met de belangrijkste lichamelijke angstverschijnselen. Terwijl een tetanieaanval, de bekendste en spectaculairste uiting van spasmofilie, overeenkomt met de symptomen van een paniekaanval of een acute angstaanval. De DSM4, de standaardgids voor psychiatrische aandoeningen, vermeldt de volgende symptomen: hartkloppingen, tachycardie (te snelle hartslag), zweten, beven of spiertrekkingen, gevoel van ademnood of verstikking, pijn of last in de borstkas, gevoel van beklemming, maagpijn of -last, misselijkheid of buikklachten, duizeligheid, gevoel van onstabiliteit, ijlhoofdigheid of van flauwvallen, derealisatie (vervreemding) of depersonalisatie (buiten zichzelf staan), angst om de controle over zichzelf te verliezen of gek te worden, doodsangst, paresthesieën (tintelingen of prikkelingen), rillingen, opvliegingen,…

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 23/05/2005 - 23:00