Empathie, meeleven met de andere, waarom heb ik het... of helemaal niet?

Onze graad van empathie binnen de relatie en in het leven in het algemeen wordt grotendeels bepaald door wat we als kind met onze ouders beleven.  Als we ons daarvan bewust worden, kunnen we op een positieve manier evolueren.

• Wat is empathie?
• Als ouders te veel en vooral op een verkeerde manier van hun kind houden
• Als ouders te weinig van hun kind houden
• Ouders die hun kind beminnen zoals het hoort
• Als ouders helemaal niet van hun kind houden

Wat is empathie?

Empathie is het vermogen om te begrijpen wat de andere voelt, om zijn gevoelens voor een stuk te doorgronden, te begrijpen wat de oorzaak ervan is, en om in onze reacties en handelingen rekening te houden met de andere. Empathie is een heel kostbare sociale kwaliteit. Ze is van cruciaal belang in de relatie met onze partner, in het gezin en in persoonlijke relaties, maar ook op de werkvloer. Die kwaliteit hangt voor een groot deel af van hoe onze kindertijd eruit zag.

Als ouders te veel en vooral op een verkeerde manier van hun kind houden

Dat is het geval met ouders die te toegeeflijk zijn, die alles goed vinden, die nooit eens slechtgehumeurd zijn en nooit kritiek hebben op hun kind. Dat heeft gevolgen voor later.

Het kind zal geen empathie ontwikkelen. Zijn empathisch vermogen zal zeer klein zijn. Hij hoeft namelijk geen moeite te doen om zijn ouders te begrijpen. Die doen alles voor hem zonder dat hij zelf iets hoeft te doen. Hij is het centrum van de wereld. Dat gedrag zal vaak ook later op volwassen leeftijd blijven bestaan.

Ik ben het centrum van de wereld, het zijn dus de anderen die me moeten begrijpen. Ik doe de moeite niet om me in hun situatie te verplaatsen. Zulke mensen hebben in een relatie weinig of geen aandacht voor de andere. Alles draait rond hen. Ze zijn ook doof voor wat hun partner vraagt en voelen zijn wensen al helemaal niet aan. Ze zijn niet bang dat ze in de steek gelaten zullen worden. Ze gaan ervan uit dat hun partner altijd van ze zal blijven houden, zoals hun ouders dat vroeger deden. Ze kunnen het de andere dus behoorlijk lastig maken. Onvriendelijke opmerkingen worden nooit op een voorzichtige manier verwoord, ze laten luid en duidelijk horen wat ze willen. Kortom, ze domineren de andere zonder er veel rekening mee te houden. Als de partner het op de duur niet meer aankan en bij ze weggaat, zijn ze compleet van slag. Met dit scenario hadden ze gewoon nooit rekening gehouden. Dit kan gewoon niet gebeuren. Het zijn egocentrische volwassenen die maar weinig ervaring hebben met en genot hebben van een echte relatie van geven en nemen.

Artikel gepubliceerd door De Catherine Solano op 17/05/2011