Elk in zijn bed!

Mama, ik ben bang, mag ik bij jou in bed komen? Welk kind heeft nooit eens zin om in het bed van zijn ouders te slapen? Welke ouder heeft zijn kind nog nooit toegestaan even bij hem in bed te kruipen? Als de uitzondering een leef- en slaapgewoonte wordt, verdient dat even aandacht… in alle kalmte.

• Een kind in zijn bed...
• Van de geboorte tot... een latere leeftijd!
• Elke leeftijd zijn verhaal...
• Na de eerste maanden, elk zijn eigen bed
• Waarom iedereen apart en elk in zijn eigen bed?

Een kind in zijn bed...

Het is moeilijk om aan de verleiding te weerstaan, laat staan dat we onbewogen blijven voor een kind dat in het midden van de nacht, net als we in een diepe slaap verzonken zijn, huilend aanklopt omdat het een nachtmerrie heeft gehad en zich in het bed van de ouders wil nestelen. Soms wil hij alle nachten in hun bed slapen, want zoals psychologe Anne Bacus schrijft: "Het kind beschouwt uitzonderingen die het goed uitkomen al snel als gewoontes." Geleidelijk aan wordt alleen slapen in zijn eigen bed en in zijn eigen kamer zo'n onmogelijke opdracht dat de ouders bewust voor de rust of onbewust om andere redenen "door de knieën gaan" voor of "toegeven" aan het onophoudelijke gehuil en geschreeuw van het kind.

Van de geboorte tot... een latere leeftijd!

Alle ouders kunnen zo ooit geneigd zijn in hun bed een plaatsje vrij te maken voor hun kinderen, jongere en minder jongere… Het is immers niet uitzonderlijk dat kinderen van tien jaar en zelfs adolescenten van zestien jaar geregeld de nacht doorbrengen in het bed van hun ouders. Het gemak daarvan is slechts oppervlakkig; de moeilijkheden riskeren later te komen. Tenzij het reeds het loutere feit is plaats te maken voor het kind in het bed van de ouders, wat al op familiale of echtelijke problemen zou wijzen.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman op 20/05/2003