Eigenwaarde : een beetje, veel, zeer veel of helemaal geen ?

Eigenwaarde is een psychologische term die niet gemakkelijk te omschrijven is. In de praktijk betekent eigenwaarde tevreden zijn met zichzelf, zeker van zichzelf, zelfzeker, trots op zichzelf...

• Eigenwaarde : een subtiel evenwicht tussen verschillende elementen
• Eigenliefde
• Zelfvertrouwen
• Zelfkennis
• Vergroot uw eigenwaarde !

Amelie doet heel erg haar best op haar werk. Ze wil haar directe oversten steeds tevredenstellen, maar is voortdurend bang dat ze haar werk niet goed doet. Albert kan geen beslissingen nemen zonder zijn vrouw om haar mening te vragen. Filip, een schilder die in zijn omgeving en in het schildersmilieu sterk wordt gewaardeerd, is nooit tevreden over zijn werk en vindt steeds dat het beter kan. Deze drie personen hebben elk, zij het in wisselende mate, een gebrek aan “eigenwaarde” ; ze hebben geen zelfvertrouwen, ze zijn niet zeker van zichzelf of nooit tevreden over zichzelf.

Eigenwaarde : een subtiel evenwicht tussen verschillende elementen

In de spreektaal hebben we zeer veel termen voor ‘eigenwaarde'. Alle termen wijzen op verschillende aspecten die helpen dit concept te definiëren als “zelfvertrouwen hebben”, “tevreden zijn over zichzelf”, “zeker zijn van zichzelf”, “zichzelf graag zien”, “eigenliefde”, “geloven in zichzelf”, enz.Al deze termen tonen ook aan dat “eigenwaarde” niet berust op één enkele eigenschap ; het is het resultaat van een subtiel psychologisch evenwicht dat bestaat uit meerdere factoren. De psychiaters Christophe André en Francois Lelord* hebben de drie belangrijkste factoren geïdentificeerd : eigenliefde, zelfvertrouwen, zelfkennis.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Feldman : Aanpassing: Dr. Philippe Burton op 11/02/2003