EHBO: geen mondbeademing meer!

De mond-op-mondbeademing die steevast aangeleerd wordt bij EHBO-cursussen, mag niét uitgevoerd worden bij mensen met een hartstilstand. De hulpverlener moet alleen een hartmassage toepassen omdat mond-op-mondbeademing geen enkel nut heeft en alleen maar voor tijdverlies zorgt in een situatie waarin elke seconde telt.

• Eerste spoedzorg
• Betere overlevingskans zonder mond-op-mondbeademing
• Waarom is mond-op-mondbeademing niet aangewezen bij een hartstilstand?
• Uitzondering voor drenkelingen en slachtoffers van een overdosis

Eerste spoedzorg

In geval van hartstilstand wordt eerstehulpverleners, medici en paramedici
aangeraden om cardiorespiratoire noodzorg toe te dienen. Daarbij wordt
hartmassage gecombineerd met beademing via
mond-op-mondbeademing. Bij de eerste zorgtoediening wordt vijftien keer
drukken afgewisseld met twee keer blazen.

In 2005 raadden Amerikaanse cardiologen een ander schema aan: 30 keer drukken met
twee keer blazen. Ze stelden dat de prognose bij een hartstilstand beter was als
het aantal beademingen daalde.
Maar de stelling dat de vitale functies beter recupereren met hartmassage
alleen, is nog een stap verder. En toch is dat de stelling van een aantal Japanse
onderzoekers.

Betere overlevingskans zonder mond-op-mondbeademing

De overlevingskansen werden onderzocht bij 4.100 volwassenen die een
hartstilstand hadden buiten het ziekenhuis, maar wel in aanwezigheid van een
getuige. Voor de komst van de ziekenwagen, kregen 3.000 patiënten helemaal geen
mondbeademing, 400 patiënten kregen alleen hartmassage en 700
slachtoffers werden gereanimeerd door hartmassage af te wisselen met
mond-op-mondbeademing.

Dertig dagen na een geslaagde reanimatie was het overlevingspercentage in de eerste
groep, die geen hulp kreeg, lang niet het laagste. Van de patiënten die
hartmassage kregen, was 22% nog in leven, tegen 10% in de groep die zowel
hartmassage kreeg als mond-op-mondbeademing.

Artikel gepubliceerd door Dr. Philippe Presles op 09/04/2007 - 23:00

Bronnen: SOS-KANTO study group, Lancet, 369: 920-6, 2007.