• rating
    • rating
    • rating
    • rating
    • rating
    1 mening
  • Commentaren (0)

Een stap vooruit in de preventie van trombose

Een stap vooruit in de preventie van tromboseEen studie geleid door het universitair medisch centrum van Utrecht (UMCU) in samenwerking met de universiteit van Cambridge is erin geslaagd de precieze plaats te bepalen waar het proteïne van de factor van Willebrand zich aan het collageen bindt, wat de eerste stap is in de vorming van een klonter of trombus. Dankzij die ontdekking kan een medicamenteuze behandeling worden uitgewerkt om de aggregatie van plaatjes te blokkeren, een cruciale stap in de behandeling van de trombose.

Obstructie van de bloedvaten

Roken, een hoog cholesterolgehalte, diabetes of een hoge bloeddruk zijn allemaal elementen die kunnen bijdragen tot de ontwikkeling van een arteriële trombose.
Elk jaar overlijden duizenden mensen aan de gevolgen van een hartaanval, een cerebrovasculair accident of andere vasculaire aandoeningen die te wijten zijn aan een arteriële trombose.

Een arteriële trombose begint met een verharding van de binnenwand van de bloedvaten, waardoor de plaatjes aan elkaar gaan kleven, wat vervolgens kan leiden tot de vorming van klonters in het bloed. Als de trombose het bloedvat volledig blokkeert, wordt het weefsel dat verderop ligt niet langer van zuurstof voorzien.
Dat veroorzaakt een infarct, bijvoorbeeld ter hoogte van het hart of de hersenen: er is een arteriële trombose op de plaats waar het bloed sneller circuleert en waar de aanwezigheid van de factor van Willebrand een cruciale rol speelt in de binding van de plaatjes.

De factor van Willebrand

De plaatjes bevestigen zich aan de beschadigde binnenwand van het bloedvat dankzij een bindende proteïne, de proteïne van de factor van Willebrand. Deze proteïne vormt een verbinding tussen de plaatjes en collageen, een van de fundamentele componenten van de bloedvatwand, die kwetsbaar wordt in geval van een letsel. Verdere studies zouden er kunnen voor zorgen dat de plaatjes zich minder binden aan de gescleroseerde wanden van de bloedvaten. Dat zou mogelijkheden scheppen voor nieuwe behandelingen, die een invloed zouden kunnen hebben op de klinische gevolgen van de vorming van de trombus.

Artikel gepubliceerd door op 11/07/2006

Bronnen: Persbericht van de European Hematology Association (EHA), juni 2006, www.ehaweb.org.

Vindt u het artikel interessant?