Een revolutie in de danswereld?

Gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 14/06/2011 - 15h51
-A +A

Wat er gebeurt wanneer een dansfreak videogames begint te spelen…

PUB

Ik heb altijd willen kunnen dansen

Na enkele maanden les in mijn buurt bij een zeer oude Russische, gebochelde en veeleisende danslerares, was het snel duidelijk dat ik niet over de nodige kwaliteiten beschikte om aan klassieke dans te doen. Ik ben dus op dansgebied zowat hetzelfde geworden als iemand die in zijn badkamer zingt. Ik danste thuis alleen, telkens een mooi liedje op de radio gespeeld werd, of beschermd door het volk of de duisternis in een nachtclub of bij gelegenheid van een huwelijk.

 

En toen kwam de ommekeer...

Laten we de tijd meteen doorspoelen tot vorige week, toen ik een videogame kreeg die gewijd was aan het dansen. Ik had dat spel allang in de gaten en ik droomde ervan hoewel ik eigenlijk geen crack ben inzake videogames. Een beetje gestructureerder kunnen dansen, een evaluatie krijgen van mijn niveau en dat allemaal in mijn eigen woonkamer… Dat leek me ideaal. Vooral sinds een recent onderzoek aangetoond heeft dat dergelijke spelletjes, die de beoefenaars doen bewegen, inderdaad een bijdrage leveren om de dagelijkse fysieke activiteit te verhogen. Het spel is dus uiteindelijk in mijn woonkamer beland.

Het bestaat uit een dikke dansmat met vier pijlen die aangesloten wordt op de spelconsole. Om te spelen, moet men met de voet op de pijl duwen die aangegeven wordt op het scherm, en dat volgens het ritme van het liedje dat tegelijkertijd via de geluidsboxen te horen is. Voor degenen die over een console met bewegingsdetector beschikken, bestaat de mogelijkheid armbewegingen toe te voegen aan de danspassen. Die bewegingen zijn echter zeer summier (vier richtingen zijn mogelijk, niet meer). Het gaat dus in feite eerder om georganiseerd getrappel dan om echte danspassen.

 

En toch...

Hoewel dit spel de vrees opwekt dat men zich belachelijk maakt en men niet het gevoel heeft dat men effectief aan het dansen is, toch is het zeer verslavend. De zin om een stap te beheersen die al een aantal keren mislukt is, om de moeilijkheidsgraad van een liedje te verhogen, om zijn score te verbeteren, om een zoveelste prijs te behalen… is zeer motiverend om nog wat langer voor het scherm te bewegen. En op gebied van fysieke activiteit kom ik er duidelijk als winnares uit: de lichte ademnood op het einde van de oefensessie en de spierpijn die ik 's anderendaags voel, zijn daarvan het beste bewijs.

Post gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 14/06/2011 - 15h51
Ce billet fait partie du blog : Blog van de redactie
Bekijk dit artikel
Vous devez être connecté à votre compte E-Santé afin de laisser un commentaire
PUB
Lees ook
Stilte, ik rijd! Geüpdatet op 13/04/2004 - 00h00

We weten allemaal dat het niet aan te raden is om tegen de bestuurder te praten, vooral op moeilijke wegen of bij druk verkeer. Hetzelfde geldt voor het volume van de autoradio. Het is nu wetenschappelijk bewezen: te veel lawaai vermindert de reactie...

Meer artikels