Een nieuwe experimentele behandeling tegen hondsdolheid

Voor het eerst is met succes een unieke experimentele behandeling toegepast bij een jong meisje dat de symptomen van hondsdolheid vertoonde. Tot op vandaag was dit stadium fataal. Tekst en uitleg over deze wereldprimeur.

De enige onbetwiste bescherming tegen hondsdolheid is inenting, zo vlug mogelijk na de blootstelling en vóór de symptomen verschijnen, anders is het te laat. Er zijn vijf gevallen gerapporteerd waarbij rabiëspatiënten het haalden, maar ze waren gevaccineerd nog vóór ze symptomen kregen. Voor het eerst is een experimentele behandeling toegepast bij een vijftienjarig meisje met hondsdolheid, één maand nadat ze een kleine beet had gekregen van een besmette vleermuis.

Ze had geen arts geraadpleegd en kreeg dus geen vaccin, ook al wordt er in zulke gevallen systematisch ingeënt uit voorzorg. Eén maand later kreeg ze de symptomen van hondsdolheid: vermoeidheid, tintelingen in de handen (wat wijst op een aantasting van de zenuwvezels), gevolgd door dubbelzien, misselijkheid en braken. De vijfde dag kwamen daar koorts, bevende armen en spraakstoornissen bij.In het ziekenhuis begon ze te kwijlen en kreeg ze ook slikproblemen.

Artikel gepubliceerd door Isabelle Eustache, bewerkt door C. De Kock, gezondheidsjournaliste op 12/07/2005

Bronnen: New England Journal of Medicine, pp 2508 en 2549, 16 juni 2005.