Een klap, een pak slaag: kan het of kan het niet?

Een klap en een pak slaag worden vandaag niet meer zo vaak uitgedeeld als vroeger, maar het debat blijft. Sommige ouders vinden dat het best kan en zeggen dat af en toe een klap doeltreffend is om te verhinderen dat kinderen domme dingen doen. Andere zijn van mening dat het een daad van agressie is.

• Een klap is een signaal

We gaan er van uit dat het altijd beter is om iets uit te leggen, een standje te geven of eventueel een straf op te leggen dan om een kind te slaan.
Maar iedereen kent ook wel een ongenietbaar kind waar de ouders eindeloos op inpraten terwijl hun kind zich nog altijd niet gedraagt zoals het hoort. Dat kind verdient een goed pak slaag, is dan ook een gedachte die spontaan kan opduiken.

Wat telt is het gezag van de ouder(s). Als een kind gehoorzaam is, dan worden er zelden of nooit klappen uitgedeeld. Dat is makkelijk gezegd, niet elke ouder heeft een natuurlijke autoriteit. Dat is ook de reden waarom de meningen zo verdeeld zijn.

Voor sommige ouders is een klap een teken van fysiek geweld en dus fout, en ook fout voor het kind dat de klap krijgt. De boodschap achter de klap is dat 'geweld een oplossing is', of dat 'de sterkste altijd wint'. Een klap is ook een vorm van vernedering, een psychisch lijden dat net zo groot is als het fysieke lijden.

Ouders die een kind af en toe een klap geven, zeggen wel eens dat het kind na de klap een poos heel aardig is. Aline zegt het zo: 'mijn dochter deed de ene stommiteit na de andere en op een dag werd ik er nerveus van. Ik had haar minstens tien keer gezegd dat als ze er niet mee ophield, ze een klap klap zou krijgen... En toch ging ze maar door. Tenslotte vroeg ik of ze een klap wilde of niet en tot mijn grote verbazing zei ze dat ze een klap wou. Ik voelde me ineens ontzettend dom. Ik gaf een lichte tik op haar billen, meer niet. Ze hield meteen op met haar vervelend gedrag en gedurende een dag of twee was er geen enkel probleem. Dat voorval zet mij aan het denken, vooral omdat ik tegen geweld ben.'

Een klap is een signaal

Aline wil duidelijk maken dat een klap niet noodzakelijk hetzelfde is als fysiek geweld. Het is een signaal om het kind duidelijk te maken dat het genoeg geweest is en dat de ouder ten einde raad is. Het kan ook minder vernederend zijn dan een straf als 'je krijgt geen dessert' of 'ga naar je kamer en blijf daar een uur'.

Als de ouders het onderling niet eens zijn, dan kan het ook zijn dat ze niet over hetzelfde praten. Niemand is nog voorstander van lijfstraffen of klappen om een kind echt pijn te doen, zoals dat vroeger het geval was. Maar een symbolische tik die meer zegt dan woorden? Waarom niet, op voorwaarde dat de boodschap duidelijk is. Harde woorden en strenge straffen kunnen gewelddadiger zijn dan een banale tik.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 23/04/2007 - 23:00