Een extra bril voor minder valpartijen

Australische onderzoekers hebben onlangs ontdekt dat bifocale brillen, die zowel myopie (bijziendheid) als presbyopie (ouderdomsverziendheid) corrigeren, het risico op valpartijen bij mensen ouder dan 70 jaar verhogen.

• Bifocale brillen kunnen het risico op valpartijen verhogen
• Een afstandsbril om het risico op valpartijen te verkleinen
• Valpartijen, een belangrijk probleem voor senioren

Bifocale brillen kunnen het risico op valpartijen verhogen

Bifocale brillen zijn zeer handig voor mensen ouder dan 40 jaar die steeds bijziend zijn geweest. Wie bijziend is, ziet inderdaad wazig en onscherp van ver. Bij presbyopie, een natuurlijk gevolg van de veroudering van het oog, ziet men dan weer wazig en onscherp van dichtbij. Wie last heeft van beide problemen, moet naargelang de omstandigheden constant goochelen met twee brillen. Tenzij hij of zij een bifocale bril kan kopen: bij een dergelijke bril, corrigeren de verschillende zones de gezichtsproblemen. Door de hoek van zijn blik aan te passen, wordt het dan mogelijk om zowel van ver als van dichtbij goed te zien zonder van bril te veranderen. Dat is natuurlijk zeer handig in het dagelijkse leven, maar het verhoogt wel het risico op valpartijen op de trap of buiten, omdat het dieptezicht minder goed is. Een groep onderzoekers heeft onlangs misschien de oplossing gevonden...

Een afstandsbril om het risico op valpartijen te verkleinen

De onderzoekers hebben aan een aantal senioren een bril gegeven die enkel de bijziendheid corrigeerde en die ze moesten opzetten wanneer ze naar buiten gingen en wanneer ze zich in een ongewone omgeving bevonden. Wat was hiervan het resultaat? Voor de mensen die gewoon waren om regelmatig ergens naartoe te gaan, bleek deze test nuttig: het aantal valpartijen verminderde bij hen met 40%. Bij senioren die zelden de deur uitgingen, leidde de nieuwe bril echter tot een stijging van het aantal valpartijen.

Artikel gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 31/05/2010

Bronnen: British Medical Journal, mei 2010