Eczeem: te veel hygiëne?

In de industrielanden stijgt de incidentie van eczeem sinds een 30-tal jaar. Net zoals voor allergie in het algemeen wordt daarbij een beschuldigende vinger uitgestoken naar “te veel hygiëne”.

• Overdaad schaadt, zindelijkheid ook
• Eczeem en hygiëne: verklaring
• Eczeem komt frequent voor

Overdaad schaadt, zindelijkheid ook

Atopische dermatitis wordt gekenmerkt door opflakkeringen van eczeem, treedt doorgaans op rond de leeftijd van 3 tot 4 maanden en verdwijnt in 80% van de gevallen vóór de leeftijd van 5 tot 6 jaar. Er bestaat een genetische aanleg (families met een atopisch terrein die worden getroffen door rhinitis, conjunctivitis, aanvallen van allergisch astma, enz.) en ook voedings- en omgevingsfactoren spelen een rol (dermatitis komt vaker voor in steden dan op het platteland) en ook infecties kunnen een rol spelen. Die elementen zijn echter sterk verweven en kunnen verschillen van patiënt tot patiënt. Wat er ook van zij, de kinderen in de industrielanden die “te hygiënisch” zijn, overbeschermd worden en in kleinere gezinnen leven, worden het meest getroffen. Doordat ze tijdens de eerste kinderjaren minder worden blootgesteld aan banale infecties, zijn ze minder beschermd tegen atopische dermatitis. Omgekeerd vertonen kinderen die naar het kinderdagverblijf gaan, in groep of met broers of met zussen samenleven, minder eczeem.

Eczeem en hygiëne: verklaring

De uitleg is vrij eenvoudig. Hoe eerder onze verdedigingsmechanismen door infectieuze kiemen worden gestimuleerd, hoe beter het kind zich kan wapenen en hoe minder het op een immunoallergisch spoor zal geraken. De lymfocyten verdedigen ons tegen infecties, maar spelen ook een rol bij immunoallergische reacties. Hoe vroeger de lymfocyten in de kinderjaren door goedaardige infecties worden gestimuleerd, hoe meer ze zich perfectioneren en het terrein van de immunoallergische weg links laten liggen.

Artikel gepubliceerd door Marion Garteiser, gezondheidsjournaliste op 13/08/2002

Bronnen: 20ste Wereldcongres voor Dermatologie, 1-5 juli 2002, Parijs. Uiteenzetting van Prof. Christine Bodemer, Hôpital Necker, Parijs.