Echtelijke ruzies: de regels van de kunst

Als een koppel ruzie over iets krijgt, neemt elke partij zich achteraf voor om alles te doen om een nieuwe crisis te voorkomen. Ruzie maken kan nochtans ook wel eens gezond zijn. Het kan ons vooruit helpen in een relatie, het kan helpen om elkaar beter te begrijpen, en het kan zelfs twee partners die heel verschillend zijn weer op dezelfde lijn krijgen. Maar hoe kunnen we van een echtelijke ruzie iets constructiefs maken?

• Zeg wat je voelt, maar spreek geen oordeel uit
• Zeg wat je denkt en doe er geen schepje bovenop
• Krop de dingen niet op
• Wees precies en verval niet in algemene uitspraken

Zeg wat je voelt, maar spreek geen oordeel uit

Het gebeurt vaak in een chaotisch of verward moment dat we ons beoordeeld en vooral verkeerd beoordeeld voelen. En op slag gaan we in de verdediging. Als onze partner ons zegt: "Je bent een grote nul" of "Wat ben je toch een idioot ', is dat erg agressief en het heeft geen zin, want het kwetst alleen maar. Het is veel doeltreffender als we uitleggen wat we voelen.

Een voorbeeld: Telkens als we afspreken, komt mijn partner uren te laat. Ik kan me dan boos maken en hem zeggen: "Ik heb er genoeg van. Je veegt overal je voeten aan. Je houdt me gewoon voor de gek'… Zijn antwoord zal een verdedigende reactie zijn: "Wat overdrijf je toch, ik behandel je toch nog zo slecht niet. Ik had nog werk te doen… En ik hou je helemaal niet voor de gek…" Zo'n ruzie is steriel.
Het zou veel verstandiger zijn om uit te leggen hoe we ons voelen: " Elke keer als we afspreken, kom je veel te laat aan. Ik word daar triest van, want ik heb de indruk dat ik gewoon niet meetel voor jou, ik heb de indruk dat je helemaal niet denkt aan wat ik zou kunnen voelen als ik een uur op je moet wachten. Ik vind dat ondraaglijk. De volgende keer wacht ik drie minuten en dan ben ik weg."
In dat geval kan hij helemaal niet gaan argumenteren of zich verdedigen. Het klopt immers dat hij te laat was en ik spreek alleen over wat ik daarbij voel. Hij kan dus niet zeggen: " Je overdrijft, je wordt daar niet triest van…", want ik praat over mijn gevoelens. Hij kan niet in mijn hoofd binnenkijken. En hij zal bovendien meer verlegen worden, want aanval roept dan wel verdediging op, maar je hart openen spoort eerder aan om hetzelfde te doen.

Zeg wat je denkt en doe er geen schepje bovenop

Als we een echtelijke ruzie krijgen, kunnen we echt uit de bol gaan. Maar het is belangrijk dat we tegelijk ook het hoofd koel houden zodat we geen dingen zeggen die we niet bedoelen. Want daar kunnen we later spijt van krijgen: als we eenmaal iets gezegd hebben, kunnen we het niet terugnemen. We kunnen wel onze excuses aanbieden, maar gezegd is gezegd, en vooral gehoord. En bij bepaalde uitspraken is er geen weg terug meer. Soms kunnen woorden echt doden.
Julie: "Op een dag was mijn partner zich aan het opwinden over iets kleins en toen zei hij me: en in bed ben je trouwens ook niet geweldig. Als ik je vergelijk met mijn ex, ben je geremd en belachelijk. Hij heeft achteraf heel veel spijt gehad van zijn woorden. Het was niet wat hij dacht, zei hij, hij wou me gewoon kwetsen. Maar achteraf heb je goed spreken. Ik ben het in ieder geval nooit vergeten en volgens mij is dat het begin geweest van onze breuk. Dus, of je dat nu denkt of niet, het is echt iets wat je voor jezelf moet houden. Het is te kwetsend, je kunt er niet zomaar de spons over halen."
Zo vergaat het ons als we buiten onszelf zijn. Onze woorden kunnen gevaarlijk zijn. We kunnen beter even afstand nemen, even naar buiten gaan om een rondje te stappen zodat we kunnen kalmeren. We kunnen daarna nog zeggen wat we wilden zeggen, maar op een rustigere toon.

Artikel gepubliceerd door Dr. Catherine Solano op 17/02/2009